GrootNieuwsRadio-verslaggever Charlotte Muis kon de eerste nacht in Auschwitz niet slapen van de schokkende beelden die ze zag in het voormalige concentratiekamp. Ze maakte voor de christelijke Veenendaalse radiozender, die uitzendt op de landelijke middengolf 1008 AM, een aantal programma's die op 4 en 5 mei werden uitgezonden. 

Charlotte liep ondermeer mee met de March of the Living, een internationale herdenkingsmars vanaf Auschwitz. Maar waarom een dergelijke mars lopen; waren er geen andere opties? "Onze landelijke christelijke radiozender werd benaderd door stichting Christenen voor Israel International, die in april een vijfdaagse reis had georganiseerd naar de gedenkwaardige plaatsen in Polen, omdat zij het belangrijk vonden de Holocaust te herdenken en het Joodse volk te steunen. Voor mij gingen er heel wat voorbereidingen aan vooraf. Ik maakte onder andere over mijn reis een speciale pagina op de website van onze radiozender. Hoewel goed voorbereid waren de reis en de indrukken die ik opdeed heftiger dan ik van tevoren had ingeschat." Op donderdag 8 april kwam het gezelschap na een vlieg- en autoreis aan in Oswiecim, de Poolse stad waar in de Tweede Wereldoorlog het concentratiekamp Auschwitz werd gebouwd. Charlotte: "De volgende dag liepen we het voormalige concentratiekamp binnen en wat je dan direct opvalt is de grote omvang van het complex omzoomd met lange prikkeldraadhekken. We kregen een film te zien over de Russische bevrijding van het kamp. De gevangenen die op de beelden voorbijkwamen kon je beter definiëren als 'wandelende lijken', waarop velen medische experimenten waren uitgevoerd. De beelden drongen niet meteen tot me door. Dat kwam ’s nachts toen ik rust had en de beelden kon verwerken. De laatste dag van mijn verblijf in Polen stond ik nog voor een bijzondere klus: verslag doen van 

"De March of the Living is een mars waar elk jaar duizenden internationale jongeren aan meedoen. Joden en overlevenden. Deze mars symboliseert het voortzetten van het leven, in tegenstelling tot de dodenmars die door de gevangenen van Auschwitz toentertijd werd afgelegd na de evacuatie van het kamp. Het is een afstand van drie kilometer van Auschwitz I naar Auschwitz-Birkenau waar ook de indrukwekkende herdenkingsceremonie plaatsvond." Door het meelopen daarvan kregen de herdenkingen van 4 en 5 mei voor de journaliste dit jaar een veel diepere betekenis. "Het meelopen en tussendoor de gesprekken en interviews. Ze zullen mij bijblijven." 

"Ik heb het extra bijzonder gevonden dat ik dit jaar, het jaar waarin Nederland vijfenzestig jaar bevrijd is, naar Auschwitz kon gaan om de Holocaust te herdenken. Om deze plek waar zoveel is gebeurd met eigen ogen te zien. De houten slaapplaatsen die de kwalificatie 'bed' niet verdienen en waar elke vorm van comfort en sanitaire voorzieningen ontbrak. De gaskamers en barakken waar vergassing en desinfectering van personen plaatsvonden", zegt de verslaggeefster. "De verhalen die je hoorde van gevangenen die wilden ontsnappen of van een priester die de plaats innam van een man die in een uithongeringscel zijn einde tegemoet ging. 'Laat me leven', schreeuwde hij toen hij moest worden geëxecuteerd, 'ik heb vrouw en kinderen'. Waarop een priester vroeg of hij zijn plaats in de cel mocht innemen. Zo stierf de priester in plaats van deze man, die het kamp heeft overleefd en terugkeerde naar zijn vrouw en kinderen", vertelt Charlotte. "Deze verhalen maakten indruk op mij en mijn medereizigers. Wat er toen met onze ouders, groot- en overgrootouders gebeurde, werkt nu nog door in de huidige generaties. Daarom kunnen we het nu niet vergeten en dat mag ook niet. Het is belangrijk dat we de verschrikkelijke dingen die tijdens de Tweede Wereldoorlog plaatsvonden, blijven herdenken opdat dit nooit weer mag gebeuren."

Het artikel in na te lezen in de digitale Rijnpost (pagina 5)http://www.deweekkrant.nl/pdfarchief/viewer?archive=21895