Nu op Groot Nieuws Radio

10:00 - 12:00 Mens & Missie - Maurits Reijnoudt

Nu speelt

Lauren Daigle Still Rolling Stones
Luister

Zojuist op Groot Nieuws Radio

00:00 - 00:00 Het Weekend - Non-stop

Nu speelt

Lauren Daigle Still Rolling Stones
Luister

Straks op Groot Nieuws Radio

00:00 - 00:00 Het Weekend - Non-stop

Nu speelt

Lauren Daigle Still Rolling Stones
Luister

Ronald IJmker: 'De zondagse dienst is de kern van je organist-zijn'

ronaldijmkerzondag 24 juni 2018 10:24

Ronald IJmker viert dit jaar dat hij 25 jaar achter het orgel zit. Op 30 juni staat daarom een speciaal concert gepland in de Bovenkerk van Kampen. In ’t Heerlijk Loflied sprak hij daarover. "Op zondag in de kerk, in je eigen gemeente, met zoveel mensen samen te werken om God lof en eer te geven, dat is eigenlijk wel het mooiste van je organist-schap."

Van de afgelopen 25 jaar zijn nog tal van andere mooie herinneringen op te halen. Zo memoreert Ronald een trip naar Engeland. ‘Met het Holland Koor zijn we naar Londen geweest voor een concert in de Royal Albert Hall. Dat was wel een belevenis. Een heel groot orgel, een hele grote zaal, die ook nog bijna helemaal vol zat. Als zo’n hele zaal dan gaat zingen, dan krijg je wel kippenvel. Maar het hoeft ook niet elk jaar te gebeuren hoor, dan gaat het speciale er ook wel af.’’

Je kunt het eerste gedeelte van het gesprek met Ronald IJmker hier terugluisteren: 

Vergankelijkheid 
In de rubriek ‘De Muziekstandaard’ komt Psalm 39 aan bod. Trompettiste Edith Post heeft ‘De Dood van Saul en Jonathan’ meegenomen uit het Oratorium ‘David, Een Man Naar Gods Hart’, een variatie op ‘Als Het Gras Op De Weide’. Een lied over de vergankelijkheid van het leven. Edith: ,,De samenstelling is van André van Vliet, maar het is een lied van Johan Bredewout, met de tekst van Jan Blij. Het is een mooi koorwerk, het heeft een mooie opbouw. Het is mineur geschreven en heeft een mooie beeldende tekst: ‘Als het gras op een weide en de bloemen op het veld, als het roepen van de wind in de bomen, als het schuimen van de zee in het woeste stormgeweld, ooit wordt ons leven weggenomen’. En dan gaat-ie door met als die beeldspraak. Hij noemt het breken van het glas en steeds weer dat ‘ooit wordt ons leven weggenomen’. ‘’

Hoop
,,En dan opeens krijgt ’t een hele andere wending, een andere maatsoort, gaat het over in een majeur-gedeelte: ‘Spreid de vleugels van uw woord, Heer over mensen allerwegen, en heradem ons bestaan, in het uiterste moment’. Ik vind dat zó mooi geschreven. Het geeft hoop. ‘Spreid de vleugels van uw troost, Heer raak ons aan met uw zegen, de dood opnieuw verstomd staan en maak uw naam bekend.’ Prachtig! Eerst dat mineur en de beeldspraak over ‘het is een keer met ons gedaan hier’, maar toch… daar zit een stuk hoop achter.’’

Je kunt het tweede gedeelte van het gesprek met Edith Post hier terugluisteren:

« Terug

Deel via

Archief > 2018 > juni