Nu op Groot Nieuws Radio

00:00 - 05:25 De Nacht - Non-stop

Nu speelt

Martin Brand Klein Als Ik
Luister

Zojuist op Groot Nieuws Radio

00:18 - 00:18 Het Weekend - Non-stop

Nu speelt

Martin Brand Klein Als Ik
Luister

Straks op Groot Nieuws Radio

05:25 - 06:00 De Bijbel Door - Cor Weeda & Ieke Andree

Nu speelt

Martin Brand Klein Als Ik
Luister

Hanneke verloor haar zoontje Jesse

beerdinsdag 21 maart 2017 11:55

Dolgelukkig is Hanneke Kunz als haar zoontje Jesse geboren wordt. In het begin lijkt alles goed te gaan, maar na een tijd komen de zorgen. Jesse blijkt een hartafwijking te hebben en moet een zware operatie ondergaan. Kort na de operatie sterft Jesse in Hanneke's armen. Ze schreef het boek Lentekind over haar warme herinneringen aan Jesse en hoe het verlies nu, meer dan vijftien jaar later, nog voelbaar is.

Dinsdag vertelde Hanneke Kunz in Bij Jorieke haar verhaal. Het gesprek kun je hier terugluisteren. Het boek 'Lentekind' kun je bestellen via Kameel.nl.

Na de geboorte leek er niet meteen iets aan de hand met Jesse. "Ik had wel een paar dingetjes. Jesse zag blauw na de geboorte, maar dat was niet heel verontrustend. Alles was gewoon goed, een spontane, prima bevalling thuis. Het kon niet mooier. Een paar weken later dacht ik als ik naar hem keek: klopt dat wel? Als ik hem uit zijn bedje haalde, was hij klam. Dat had ik eerst niet in de gaten, ik dacht dat het aan de luiers lag. Drinken deed hij ook minder pittig dan zijn oudere zus."

Bij het consultatiebureau werd een ruisje op zijn hart geconstateerd, waarna Hanneke naar de huisarts ging met Jesse. Twee weken later kon Jesse terecht in het ziekenhuis. "Tussendoor gingen we eerst nog op vakantie. Jesse deed daar niks anders dan slapen. We noemden hem toen als ons hartpatiëntje. In het ziekenhuis werd een ernstige hartafwijking geconstateerd. Als er niks gedaan zou worden, zou Jesse binnen afzienbare tijd sterven. Het feit dat je kind voor je uitgaat doet veel pijn. Je kind moet sterven, en sterven is de God ontmoeten. Het was een hele diepe pijn."

"Middenin de nacht werden we uit bed gebeld dat we moesten komen omdat het met Jesse niet goed ging. We renden naar het ziekenhuis. In de lift stonden we bij een kinderarts die hoofdschuddend mee ging. Op zijn kamer zagen we dat ze Jesse aan het reanimeren waren. Even leek het alsof Jesse het weer overnam, maar toen stierf hij. 'Hij is thuis, Bram', zei ik tegen mijn man."

Lentekind

In haar boek zijn dagboekfragmenten opgenomen. "Het schrijven was heel zwaar. Sommige stukken gingen vanzelf, vooral over de periode dat we nog niet wisten dat Jesse ziek was. Als ik een dagboekje af had, lazen we dat op zondagmiddag in het gezin voor. We zaten dan op de bank, en moesten allemaal weer huilen."

Jesse was een lief ventje, vertelt Hanneke. "Ik schrijf ergens vlak voor de operatie dat hij alsmaar lieve geluidjes maakte. Of thuis bij ons in de box kon hij heel tevreden kijken. We hebben in ons huis een plek waar we wat spulletjes van hem hebben, boven de verwarming. Daar staat een dagboekje, zijn eigen Bijbeltje een bloemetje en kaarsje. Ik denk nog dagelijks aan hem."

« Terug

Deel via