Mirgrantenkerken vinden geen thuis

Eunice vertelt over haar eigen kerk in Amsterdam, die nu ruim 25 jaar bestaat en in die tijd maar liefst negen keer verhuisde. Inmiddels hebben ze een eigen gebouw "maar dit probleem speelt al heel lang en is ook niet zomaar opgelost. Nu zijn we geland op de plek van bestemming, je landt daar waar God een bestemming voor je heeft maar je weet nooit voor hoe lang. Alles is in Zijn hand."

SKIN

SKIN behartigt de belangen voor internationale en migrantenkerken in Nederland en sinds de officiele oprichting in 1997 is de behoefte en bekendheid volgens Eunice alleen maar groter geworden. "Wat is een migrantenkerk? Dat is een hele goeie vraag. De vraag die daaraan vooraf gaat, is: wie is de migrant nog?"Ze legt uit dat die definitie voor SKIN eerst vrij concreet was  ("personenen die niet in Nederland zijn geboren') maar inmiddels zijn bestaan migrantenkerken ook uit migranten van de tweede en derde generatie ... (...) ... en dan is een migrant voor ons 'iemand met een binding met het buitenland' ".

Tekort

In Nederland zijn volgens SKIN zo'n 1200 migrantenkerken en aantal het migrantengelovigen is meer dan 1,3 miljoen. De breedte van die kerken is soms onderbelicht want als voorbeeld noemt Eunice naast de evangelisch-charismatische kerken maar ookChinese baptistengemeenten en Ethiopische orthodoxe kerken. Ze legt uit dat migrantenkerken overal zitten; in huiskamers, buurtcentra, bedrijfshallen maar ook worden veel gebouwen gedeeld met van oorsprong Nederlandse kerken. Dat betekent dat de migrantenkerken op een andere dag in het weekend of 's middags hun kerkdiensten houden. "We schikken ook met elkaar en je kunt soms ook gezamenlijke diensten houden."

Het tekort aan huisvesting van migrantenkerken heeft ondermeer te maken met concentratie van die kerken; de meesten zitten in de grote steden zoals Amsterdam en Rotterdam. Dan kan het zijn dat er een gebouw beschikbaar is elders in het land maar daar hebben de migrantenkerken in die grote steden niks aan.

"Daarnaast zijn er traditionele kerkgebouwen die beschikbaar komen maar de indeling van die gebouwen matcht niet altijd met de behoefte van migrantenkerken. Een gebouw is niet altijdgeschikt omdat een traditioneel gebouw bedoeld is om een dienst te houden en vervolgens weer naar huis te gaan. Bij migrantenkerken is samen eten bijvoorbeeld een heel belangrijk aspect. Maar een gemiddeld PKN gebouw heeft geen keuken en plek om samen te eten. Dat is lastig in het kleine niet-verwarmde halletje voorin de kerk..."

Meer dan een gebouw

Eunice heeft ook ervaren dat een kerk meer is dan een gebouw en dat God op allerlei plekken te vinden is. "Je kunt God vinden in een katholieke kerk, in een gebouw van de PKN, in het buurtcentrum en ook in een zaaltje waar de vorige dag nog een feestje gehouden is... (...) ... En zelfs dan laat Hij zich weer op een bijzondere manier zien."

Multifunctionele gebouwen in ons land zijn in opkomst; de gebouwen worden voor meerdere dingen tegelijk gebruikt zoals een buurtcentrum, huisartsenpost en kinderdagverblijf in een pand. Eunice erkent dat gemeenten er niet altijd happig op zijn om er een kerk bij te betrekken maar zij ziet er vooral een grote kans in. " Het is soms een ingewikkeld gesprek. Ik denk dat vaak wordt gedacht dat de kerk alleen is gericht op Jezus prediken aan de mensen. Maar Jezus brengen aan de mensen is niet alleen over Jezus praten maar het gaat ook om barmhartigheid en daadwerkelijk hulp bieden, dat zijn allemaal funties die binnen de taak van de kerk passen. Als we verder kijken dan een kerkdienst dan zien we de toegevoegde waarde in het sociaal maatschappelijke veld. Dan zegt een gemeente misschien makkelijker dat een kerk in dat multifunctionele gebouw mag zitten."

Meer hierover weten? Luister naar de nieuwste aflevering van de podcast 'Groot Nieuws van de Week' via de link hierboven, in onze app, op onze website of in je favoriete podcast-app!