Corine Zonnenberg over de 40-dagentijd: ‘Je blik verandert als je leert kijken door Jezus’ ogen’

Achter de schermen van The Passion

Als predikant is Corine niet alleen betrokken bij de voorbereiding van kerkdiensten, maar ook bij de voorbereiding van The Passion: "Alle acteurs mogen met mij praten over hun rol. Als ze bezig zijn hun rol te verkennen en vragen hebben, kunnen ze die aan mij stellen. Ik probeer hen te helpen meer zicht te krijgen op het paasverhaal.”

Dat levert vaak mooie gesprekken op. “Sommige acteurs kennen het verhaal helemaal niet. Ze lezen het voor het eerst en vragen dan: waarom doet iemand dit? In het paasverhaal zitten keuzes en lagen die niet meteen duidelijk zijn."

 Bijvoorbeeld het woord verwachting: waarom waren mensen zo terleurgesteld in Jezus? "Dan leg ik uit dat veel Joden dachten dat Jezus een aardse koning zou zijn, die de Romeinen zou verdrijven.Dat soort achtergrondinformatie heb je als je de Bijbel goed kent, maar als je het verhaal voor het eerst leest, gaat er echt een wereld open.”

Kijken zoals Jezus kijkt

Maar ook voor mensen die het Paasverhaal al hun leven kennen, kan er nog een hele wereld open gaan: “Ik denk dat Pasen ons uitnodigt om door Jezus’ ogen naar de wereld te kijken. In Jesaja staat dat je wel kunt vasten, maar dat Gods licht pas echt doorbreekt als we ook recht doen aan mensen om ons heen.”

Daar zit volgens haar de kern van deze periode. “Vasten helpt ons tot inkeer te komen, maar tegelijkertijd mogen we recht doen. Het gaat niet alleen om wat je laat, maar ook om hoe je kijkt. Als je kijkt zoals Jezus kijkt, verandert er iets in hoe je omgaat met mensen.”

Een andere blik op de stad

In Rotterdam-Zuid wordt dat heel concreet. “In mijn wijk zie je veel lijden: armoede, dakloosheid, mensen die op straat leven. Wij proberen daar bewust mee om te gaan. Als gemeente doen we bijvoorbeeld één keer per week een gebedswandeling door de wijk. We willen zelf meer bidden en stilstaan bij Pasen, maar ook dienstbaar zijn.”

En juist tijdens die wandelingen verandert er iets. “Je loopt in tweetallen door de wijk en bidt voor wat je ziet. Het mooie is: je blik verandert. Je kunt je irriteren aan afval of hangjongeren, maar als je biddend kijkt, zie je andere dingen. Soms raakt iets je ineens, en dat mag je bij God brengen.”

Van irritatie naar bewogenheid

Ze merkt dat die manier van kijken ook haar eigen hart verandert. “Ik sta vaker stil bij huizen waar ik langs loop. Een verwaarloosde voortuin, gordijnen die altijd dicht zijn. Dan denk ik: wat speelt daar achter die deur? En dat breng ik in gebed.”

Zelfs irritaties worden dan mogelijkheden om te bidden: “We hebben ook veel hangjongeren. Dat kan irritant zijn, maar als ik er biddend langsloop, verandert mijn hart. Dan denk ik: waar komen ze vandaan? Waar worstelen ze mee? Voor hen bidden doet zoveel meer, voor hen maar ook voor mezelf, dan mopperen.”

Volgens Corine hoeft het zeker niet ingewikkeld te zijn. “Je kunt dit overal doen. In de auto, in de trein, onderweg naar je werk. Het verandert je kijk en daardoor je hart. Ik merk dat ik anders door de stad fiets of loop.”

Wil jij hier meer over lezen of huren? Bekijk hier de online 40-dagentijd kalender van Petrus of luister het hele gesprek met Corine hieronder terug!