Dorine helpt vluchtelingen op Lesbos: "Als je hun wanhoop ziet, denk je: wat heb ik een hoop spullen thuis"

Gezien worden in de wanhoop

De gedachte aan de wanhoop van de vluchtelingen raakt Dorine diep. "Mensen laten alles achter. Ze hebben geen toekomst meer en denken blijkbaar dat het gevaarlijke water veiliger is dan het land. Als je ziet dat ze hun kinderen meenemen op zo'n boottocht... Dan denk ik thuis wel eens: wat heb ik eigenlijk een hoop spullen. Het zet je eigen leven echt in een ander perspectief."

Met haar aanwezigheid probeert Dorine de kampbewoners rust, veiligheid en bovenal hoop te bieden. "We gaan hier niet expliciet evangeliseren, maar we mogen het brood van Jezus uitdelen door er simpelweg te zijn: met een glimlach, een vriendelijke 'goedemorgen' of een luisterend oor. Aan onze rode vestjes herkennen ze dat er aan hen gedacht wordt en dat ze gezien worden als mensen zoals jij en ik."

'Jezus, hoop van de volken'

Tijdens haar werk op het eiland is er één specifiek lied dat steeds in Dorines gedachten bovenkomt: Jezus, hoop van de volken. "En die volken zijn hier letterlijk aanwezig! Er lopen hier mensen uit wel 23 verschillende landen naast elkaar. Jezus is voor mij de bron van hoop en troost, en dat gun ik hen van harte."

Dorine is niet alleen vrijwilliger op Lesbos, maar ook 'Vriend' van Groot Nieuws Radio. Voor haar is het ondersteunen van het radiostation een bewuste keuze. "Tussen alle andere geluiden die we dagelijks horen, vind ik het heel belangrijk dat Jezus meer en meer verkondigd wordt. Hij is de bron van mijn leven. Om dat geluid te laten klinken, moeten we elkaar ondersteunen."

Het complete gesprek met Dorine op Lesbos is bovenaan dit artikel terug te luisteren.