Kleine Sprankjes Hoop Tour krijgt vervolg met kwetsbare momenten en hoopvolle liedjes

“We hebben na de eerste avond letterlijk niets meer veranderd”

De voorjaarsronde is geen compleet nieuwe show. Het is eigenlijk bijna precies hetzelfde als de allereerste touravond in septembar. “En dat is uniek voor ons", vertelt Liesbeth. "We hebben na de eerste avond letterlijk niets meer veranderd. Dat heeft ons als band verbaasd, want meestal komt er na de eerste avond een hele lijst van dit moet anders, dat werkt niet, dit moeten we aanpassen. Maar dit keer: niks.”

Freek legt uit waarom dat zo is: “We hebben wel gesprekken gehad. Je merkt: er zijn echt momenten in de set waarvan je denkt: dit is superfijn of heel mooi en momenten waarover je soms wat twijfelt. Maar de show is zo divers dat iedereen wel iets heeft dat raakt. Een lied, een tekst of iets wat we zeggen. Het voelt als een programma dat dichtbij onszelf ligt, en dat maakt het heel fijn.”

Kleine verschillen, maar dezelfde kern

Toch is er nog ruimte. voor nieuwe verhalen. Liesbeth zegt: “We horen soms verhalen waarvan je denkt: dit zou er prachtig in verweven kunnen worden. En ik sluit niet uit dat dat nog gebeurt. Het kan zijn dat we een verhaal vervangen door een nieuw verhaal dat we recent hebben gehoord of meegemaakt.”

Freek beschrijft hoe dat werkt op het podium: “We lezen op het podium niks voor behalve stukjes uit boeken, maar verder proberen we aan te sluiten bij de avond. Soms horen we die week een verhaal dat we dan meenemen. Dus elke avond heeft kleine accentverschillen.”

Over nieuwe liedjes aan de setlist toevoegen zegt hij: “We hebben wel besproken: willen we al iets nieuws proberen? Maar we vonden dat dit programma zo kloppend voelt, dat we het zo laten. Wat we nieuw schrijven, bewaren we voor later en dat is oké.”

Van kwetsbaar naar hoopvol

Voor Liesbeth zit een bijzonder moment aan het einde van de eerste helft. Vlak voor depauze. Ze vertelt: “Ik vind het einde van de eerste helft heel mooi. Daar zitten een paar van onze bekendste liedjes. Er is ook een luisterblokje met rustige liedjes onder andere Onzichtbare armen, dat vind ik sowieso een heel mooi lied. Je merkt dat mensen daardoor geraakt worden.”

Daarna volgt Stil maar, mijn ziel. Liesbeth zegt: “Dat is een lied waarvan ik misschien vooraf niet zoveel verwachtte, maar het blijkt heel krachtig. Wanneer we dat samen zingen, voelt het alsof iedereen het even uit volle borst beantwoordt. Dat is dan een soort hoopvol moment, waar daarvoor misschien meer een stukje wat kwetsbaarder en breekbaarder was .”

Indrukwekkende reacties

Na een touravond krijgt de band vaak bijzondere reacties. Maar ook buiten de tour om, gebeurt dat. Liesbeth zegt: “Geen continue stroom, maar wel regelmatig. En dat blijft ons verbazen. Dat gebeurt via Instagram, via persoonlijke berichtjes, maar ook via e mail. De laatste tijd helaas ook veel overlijdensberichten, waarin een stukje tekst uit een lied is gebruikt. Mensen delen dat dan met ons.”

Freek herkent dat: “Seeds vaker horen we verhalen van mensen die zeggen: er gebeurde iets in onze familie of gemeente, en toen werd dat lied doorgestuurd. Dat gebeurt echt vaker dan twee jaar geleden.” En hij voegt toe: “En helaas horen we ook veel verdrietige verhalen: rouwkaarten, maar ook geboortekaarten en trouwkaarten. Getuigenissen van mensen die net een donker moment hadden en toen dat ene lied toegestuurd kregen. Liederen leggen hun eigen reis af. En dat het mensen helpt… dat blijft indrukwekkend.”

“Dit is onze plek”

Reacties gaan vaak over de inhoud van de liedjes. En minder vaak over hun muzikale prestaties. Freek vindt dat helemaal niet erg: “Het is natuurlijk leuk als mensen zeggen dat de stemmen mooi klinken, maar dat is niet het belangrijkste. Wij genieten van muziek maken, en bovenal geloof ik dat dit onze plek is: dat wij mensen mogen aanmoedigen. En dat heeft uiteindelijk alles te maken met de inhoud.”

Wil je het hele gesprek terugluisteren? Dat kan hieronder! Meer informatie over de tour vind je hier.