
Lessen van de brede en smalle weg door transportcoach Ronald
29 januari 2026In de Bijbel spreekt Jezus over twee wegen. Een brede weg die door veel mensen wordt gekozen en een smalle weg die naar het leven leidt. Het beeld roept al snel vragen op. Hoe ziet die keuze er vandaag uit? En is die weg echt zo zwart-wit als we soms denken? In Brandstof gaat Eunice in gesprek met transportcoach Ronald Visscher die dit bekende beeld verbindt aan zijn eigen leven geloof en werk op de weg.
Ronald werkt dagelijks met mensen uit de transportwereld en juist daar leerde hij anders kijken naar zijn geloof. Niet vanuit een theorie maar vanuit de praktijk van onderweg zijn. Met vallen en weer opstaan.
Opgegroeid met het beeld van twee wegen
Het beeld van de brede en de smalle weg kent Ronald al van jongs af aan. Hij zag het vaak en vooral die brede weg trok zijn aandacht. “Die vond ik best fascinerend. Je zag daar heel mooie dingen: cafés, feestjes. Dan dacht ik: dat ziet er leuk uit.”
Tegelijk voelde hij ook de spanning die erbij hoorde. "Je zag ook die andere kant, waarvan ik wist: dat is eigenlijk de weg die ik zou moeten gaan.” Als kind riep dat bij hem al vragen op. “Als het leven alleen maar zo sober is, is dat het dan? Mag er niet ook feest zijn, plezier en samen genieten?”
Diesel in het bloed en rust op de weg
Ronald houdt van vrachtwagens! Die liefde begon al vroeg. “Vroeger als kind hadden we een ondernemer bij ons in de kerk die een transportbedrijf had. Ik vond het fantastisch om mee te gaan met de vrachtwagen.” Zijn kennismaking met de transportwereld ging steeds een klein stapje, verder tot hij zelf vrachtwagen mocht rijden.
Die wereld werd zijn werk en zijn plek van ontspanning. “Ik vond het heerlijk om op de weg te zitten met zo'n grote vrachtwagen onder me. Fantastisch! Laat mij het moeilijke werk maar doen, daar kan ik erg van genieten.” Juist onderweg had Ronald de tijd en ruimte om na te denken over het leven en over God.
Stoere chauffeurs met een open hart
Tegenwoordig coacht Ronald mensen in de transportsector. Dat lijkt misschien een harde wereld, maar de mensen zijn dat niet. “Wat ik in mijn praktijk zie, is dat mensen vaak een robuuste baan hebben. Maar uiteindelijk hebben ze ook gewoon een hart, net als jij en ik.”
Als er vertrouwen komt, ontstaat er ruimte voor echt gesprekken. “Dn gaan die stoere mannen open, gaan ze vertellen, en dan kun je samen heel ver komen.” Thema’s als faalangst schaamte en afwijzing komen dan boven tafel en vragen om aandacht, die Ronald geeft.
Vol groei onderweg met God
De naam van zijn praktijk zegt veel over zijn visie. “Vol groei zegt iets over beweging. Ik wil mensen uitdagen om te blijven groeien.” Groei is volgens Ronald geen eindpunt maar een levenshouding waarin je steeds verder mag kijken dan wat je al kent.
Daarbij ontdekte hij ook iets nieuws over God. “Wat als diezelfde God alles al in jou heeft gelegd om in Zijn schepping te leven?” In plaats van alles buiten zichzelf te zoeken leerde Ronald kijken naar wat er al was. “Mijn kernwaarden en kerntalenten die ik vanuit mijn natuur heb meegekregen zoals Hij mij gemaakt heeft.”
Niet kiezen maar leren lopen
De brede en smalle weg zijn voor Ronald geen simpele tegenstelling meer. Het gaat niet om goed of fout maar om bewust onderweg zijn. Om groeien vallen leren en weer doorgaan met God dichtbij.
“Je krijgt nieuwe inzichten,” zegt hij over dat proces. “Je ziet dat Hij dingen precies op tijd laat gebeuren.” Zo wordt het beeld uit de Bijbel geen poster aan de muur maar een weg die elke dag opnieuw vorm krijgt terwijl je loopt.
Wil je meer horen over dit onderwerp? Luister dan de hele uitzending terug in de Branstof Podcast. Dat kan via De Groot Nieuws Radio app, Spotify, of Apple Podcasts!




