Ook het kinderwerk op New Wine is bijzonder: "250 kinderen die rondstuiteren, en toch hangt er zo'n rust"
23 juli 2026In een grote gele tent op het New Wine terrein komen elke dag 250 kinderen samen bij Solid Rock. Laurens sprak met Bobbie en Nynke over wat er de laatste jaren is veranderd, over een olifantje waarmee kinderen leren bidden en over de momenten die hun als leiders bijblijven.
Verandering
Het woord dat hun dag omschrijft is: verandering. Want de laatste jaren is er in Solid Rock echt iets veranderd: "Gods aanwezigheid is steeds meer in deze tent te merken," vertelt Bobbie.
Ze werken nu met een sketch, een bijbelverhaal en een verwerking die allemaal mooi op elkaar aansluiten, allemaal op kinderniveau. Nynke ziet het ook terug in het team. "Mensen worden echt in hun kracht gezet. Iedereen heeft zijn verantwoordelijkheid en draagt die zo goed dat ouders binnenkomen en zeggen: wat een rust hangt hier. En dat is best bijzonder als je bedenkt dat er 250 kinderen rondstuiteren."
De bid-knuffel
Het meest zichtbare teken van die verandering is de bid-knuffel: een fysieke knuffel die kinderen vasthouden tijdens een kringetje gebed. In Solid Rock is dat een olifantje. "De groepsleider begint en dan geef je de knuffel letterlijk door aan het kind naast je," legt Bobbie uit. "Die mag hem vasthouden en dan mogen ze bidden. Hardop, maar ook zacht. Of gewoon in hun hoofd."
Want niet elk kind durft meteen. "We benadrukken: God is er, Hij luistert altijd naar je. En ook als je het nog niet durft te zeggen: het is oké, want God weet wat er in je hoofd speelt. Dan zie je kinderen met dat knuffeltje helemaal tegen zich aan zitten. Ze zijn echt aan het bidden."
Dankbaar voor een middenscheiding
"We zijn heel erg bezig met dat kinderen echt een persoonlijke relatie met God hebben. Dus niet iets voor volwassenen, maar ook echt voor kinderen", vertelt Nynke. "We hadden het over dingen waar je dankbaar voor bent. Toen bedankte een jongetje uit mijn groepje God voor zijn middenscheiding. Als volwassene denk je: oh, wat doe je nou. Maar het is gewoon iets waar hij oprecht heel erg dankbaar voor is. En hij schaamt zich er niet voor. Hij zegt gewoon: God, ik ben dankbaar voor dit."
Het moment dat Bobbie deze week het meest bijblijft, was met een klein meisje. "Ze was aan het begin van de week een beetje verdrietig. Ze zei: ik heb geen vriendinnen. Dat was dag één. Toen hebben we voor haar gebeden in de groep. De volgende dag werd ze gewoon meegenomen in een groepje. En nu zie ik haar stralen. Ze heeft plezier, ik zie een lach."
Het gesprek met Bobbie en Nynke kun je bovenaan dit artikel terugluisteren.
