Robbie van Veen: "Juist in het lijden wilde ik vluchten, maar precies daar ontmoette ik Jezus"
30 juli 2026Deze zomer krijgen verschillende vrienden van de zender een paar minuten ongestoorde zendtijd om hun kernboodschap te delen. Spreker en schrijver Robbie van Veen gebruikt zijn tijd om te praten over Petrus, die zijn zwaard pakt als Jezus gevangen wordt genomen in de hof van Gethsémané. Een begrijpelijke reactie, maar het loopt niet goed af: het oor van de soldaat van de hogepriester gaat eraf. Voor Robbie is dit verhaal een spiegel voor iets wat hij bij zichzelf en anderen herkent: de neiging om de Bijbel te gebruiken als wapen in plaats van als bron van leven.
Het zwaard van Petrus
Het patroon bij Petrus begint al eerder, legt Robbie uit. Als Jezus vertelt dat Hij naar het kruis moet gaan, neemt Petrus Hem apart en bestraft Hem. Hij wil de lijdende Christus niet in zijn leven. "Vanuit eigen wil, eigen kracht en eigen wijsheid pakt hij het zwaard en neemt hij zelf de regie." En dat zwaard, zegt Robbie, staat in de Bijbel symbool voor het Woord van God. "Ik zie best wel veel gebeuren, ook in deze tijd, en ik herken het helaas ook in mijn eigen leven, dat we de Bijbel gaan gebruiken niet om ogen te openen voor Gods stem, maar om af te hakken."
Met diezelfde boosheid gaat Petrus de nacht in. En dan verloochent hij Jezus. "Ik denk niet dat hij Jezus volledig verloochent, maar dat hij vooral dat deel verloochent van de lijdende Jezus, de lijdende Christus. Drie keer wordt hem de vraag gesteld: hoor jij ook bij Hem? Ken jij Jezus? En drie keer zegt hij nee. De derde keer begint hij zelfs te vloeken om zijn woorden kracht bij te zetten."
Het vuur van herstel
Daarna gebeurt er iets bijzonders. Jezus zoekt Petrus op in zijn oude leven en nodigt hem uit bij een kolenvuur. "Dat woordje kolenvuur komt maar op één andere plek voor in het Grieks in de Bijbel: bij het vuur van de verloochening, de beproeving van die nacht." Jezus nodigt hem niet uit bij het vuur van de verloochening, maar bij het vuur van herstel. "En daar stelt Hij hem de allerbelangrijkste vraag: heb je mij lief, Petrus?"
Daar zit de kern, zegt Robbie. "Je komt tot het besef dat je het niet kunt in eigen kracht, dat je het nog zo vaak in eigen kracht doet. Maar één ding is het allerbelangrijkste: U liefhebben." En dat is ook de belofte van Jezus voor nu. "Ik ben er, Ik zal er altijd weer zijn. En wees alsjeblieft voorzichtig met je zwaard."
Oren afhakken in de woonkamer
Robbie herkent het patroon ook in zijn eigen leven. Als spreker en schrijver ligt de verleiding voor hem om de Bijbel te gebruiken vanuit zijn eigen kennis. "Mijn standpunt vanuit de Bijbel als startpunt nemen en daarmee eigenlijk de ander verliezen. Of het nou in gesprekken met voorgangers is, of soms ook in relatie met mijn vrouw: vanuit mijn interpretatie van hoe het zou moeten zijn een gesprek ingaan. Dat is gewoon niet zo wijs."
Hoe weet je wanneer je het zwaard verkeerd gebruikt? "Wanneer we hard worden en oordelend, en denken dat we de waarheid in pacht hebben, creëert dat meer verwijdering dan verbinding. Zodra ik zie dat er verwijdering komt in plaats van verbinding, moet ik eigenlijk al achter mijn oren gaan krabben."
Juist in het lijden
En die lijdende Christus, die Petrus zo wilde vermijden? Robbie weet inmiddels hoe dat voelt. Toen hij een zware ontsteking van zijn evenwichtsorgaan had, kon hij een week lang alleen maar overgeven en was hij ernstig duizelig. "Ik dacht: dit is een aanval van de duisternis. Ik moet proclameren, bidden, en het zal wijken."
Maar het wijkte niet. "Wat ik eigenlijk probeerde te voorkomen was dat ik moest lijden. Maar toen ik het omarmde, dat ik de situatie niet kon veranderen, heb ik daar een van de mooiste openbaringen ontvangen van wie Jezus is. Heel vaak duwen we het lijden weg. Maar heel vaak zijn dat juist de plekken waar Jezus zich aan ons wil openbaren."
