Wietse van der Hoek over het ongeluk op Big Church Festival: "De Bijbel leert ons niet dat ons niks kan overkomen"

Waarom raakt dit ons zo?

Het verdriet om het ongeluk is groot. Maar waarom raakt dit nieuws christenen sterker dan bijvoorbeeld alle doden bij een ramp in Nepal? Wietse: "Alles wat dichter bij ons gebeurt en herkenbaar is, komt altijd harder binnen. Ik had er ook bij kunnen staan. En ik denk dat veel luisteraars ook gedacht hebben: dit had bij Opwekking kunnen zijn."

Daarbij speelt mee dat het een christelijk evenement was. "Het komt dicht bij onze kerk, ons land, het feit dat je christen bent. Dat maakt het ook persoonlijker." En toch, zegt Wietse, is dat geen reden om te denken dat christelijke plekken extra beschermd zijn. "Het voelt misschien zo van: daar kan ons niks overkomen. Maar de vraag is of je dat echt op grond van de Bijbel kunt zeggen."

Wietse denkt aan de tsunami op tweede kerstdag in 2004, waarbij ook veel gelovigen omkwamen. "Da vragen mensen, en dat begrijp ik ook: Heer God, hoe zit dat? Maar dat zijn vragen die al eeuwen worden gesteld en waar geen simpel antwoord op is."

Was dit het werk van de duivel?

Op het festivalterrein zelf gaven veel mensen aan dat het ongeluk het werk van de duivel was. Wietse begrijpt die gedachte, maar nuanceert. "Ik geloof dat Satan er alles aan doet om het werk van God te voorkomen. Dat is een principe dat je in de Bijbel ziet. Er is een tegenstander die ons daarin wil raken." Maar, voegt hij eraan toe, je moet ook uitkijken dat je niet alle tegenslag aan de duivel toeschrijft.

"Johannes de Doper droeg zoveel vrucht, en toch stierf hij. Stefanus getuigde met volle kracht van de Heilige Geest, en toch werd hij gestenigd. En er zijn zendelingen geweest die in Gods naam op reis gingen en vermoord werden." Dat maakt de vraag alleen maar moeilijker: wat doet God, wat doet Hij niet, en waarom? "Die soevereiniteit, dat is moeilijk terrein. De Bijbel zelf stelt in de Psalmen de vraag: waarom gaat het de goddelozen soms beter af dan zij die U volgen?"

Geen komma plaatsen

We hebben de neiging om bij zo'n gebeurtenis een komma te plaatsen waar die er niet is. Oftewel snel iets zeggen als: ja maar gelukkig, God is erbij. Wietse herkent dat ook bij zichzelf. "Als christenen moeten we waken om er niet zomaar overheen te walsen met: het komt allemaal goed, we zijn allemaal weg naar boven, het is allemaal maar mooi. Nee. Er zijn mensen die rouwen. Verdriet mag er zijn."

In de Psalmen zitten hele donkere stukken, zegt hij, waarin je ook de diepte mag proeven. "De vraagstukken moet je aangaan." En toch gelooft Wietse diep in die komma. "Niet als een makkelijk antwoord, maar als iets wat diep doorleefd moet worden: zelfs in de diepste dalen en pijn en verdriet is er toch die komma. Omdat Hij er is. Waar de mens ophoudt in mogelijkheden, bij de dood, was Hij in het kruis en is Hij in de opstanding. De dood heeft niet het laatste woord."