Rosanne Krijgsman deelt het verhaal achter haar nieuwe album: "God heeft mijn hart echt veranderd"

Een belofte van God

Haar album presenteerde Rosanne op de avond voor haar dertigste verjaardag. Dat was een heel bijzondere timing: “Omdat God ooit een belofte heeft gedaan aan mijn moeder dat het vóór mijn dertigste met mij goed zou zijn. Dus die plaat gaat over een periode in mijn leven die iets minder goed was. Maar hiermee kon ik die periode voor mijn dertigste afsluiten en was het dus vóór mijn dertigste goed.”

"Het was wel een bijzonder moment", vertelt Rosanne. "Ik heb het ook tijdens het concert genoemd en daar werd heel hard voor geapplaudisseerd. Toen realiseerde ik me ook: ja, het is eigenlijk heel bijzonder dat ik dit zo kan vieren, een dag voor mijn verjaardag.”

Een periode die alles op z’n kop zette

Er zijn mensen die Rosanne Krijgsman vooral kennen als dochter van Reni en Elisa en denken: dat zal wel een warm, gelovig gezin zijn geweest waarin alles goed ging. Maar achter haar nieuwe muziek zit een heel ander verhaal. Ze werd op jonge leeftijd moeder en kwam al snel in een zware periode terecht die haar leven compleet op z’n kop zette.

“Ik raakte op mijn zestiende zwanger en na de geboorte van mijn tweede zoon kreeg ik een behoorlijk heftige postnatale depressie. Vanuit die depressie heb ik keuzes gemaakt die veel schade hebben aangericht. Die keuzes hebben ook andere mensen pijn gedaan, waaronder mijn ouders. Het ging onder andere om drugsgebruik en het mentaal afwezig zijn, ook voor mijn kinderen. Dus dat was een pittige tijd.”

Twee jaar verslaving en een lange weg terug

Wat begon als een vlucht uit haar depressie, groeide uit tot een serieuze drugsverslaving die twee jaar duurde: "Daarna begon het bouwen en herstellen, en dat heeft nog eens zo’n zes jaar geduurd. Dus het was een lange periode. Als ik daarop terugkijk, vind ik dat eigenlijk het zwaarst, omdat dat echt veel kapot heeft gemaakt. En tegenover mijn kinderen vind ik dat misschien wel het moeilijkste, om dat ooit uit te moeten leggen.”

Als ze terugkijkt op die jaren, ziet ze de grootste uitdaging niet alleen in wat er gebeurde, maar in hoe ze daarna naar zichzelf keek. “Ik denk dat het voor mezelf vooral betekende dat ik mezelf had vergeven. Dat vond ik het moeilijkst. Ik kon wel begrijpen waarom dingen waren gebeurd en ik heb daar ook therapie voor gehad, maar mezelf vergeven ging heel lastig. Ik kan nu gelukkig zeggen dat het mij uiteindelijk is gelukt.

De moeilijkste stap: jezelf vergeven

Het doel van haar album is niet alleen het vertellen van wat er gebeurde, maar ook het laten zien dat herstel mogelijk is. “Ik heb sowieso altijd van me afgeschreven. Veel liedjes op die plaat zijn ook al best oud. Dat is gewoon mijn manier om mezelf te uiten. In eerste instantie wilde ik daar niets mee doen, want het was mijn eigen verwerking.”

Door de jaren heen besefte ze dat haar verhaal ook voor anderen belangrijk kan zijn: “Hoe meer ik zelf herstelde en mijn hoofd weer helder werd, hoe meer ik zag dat andere mensen door soortgelijke dingen heen kunnen gaan. En ik realiseerde me dat het misschien juist belangrijk was dat anderen dit zouden horen.”

Te moe om naar God te luisteren

In haar verhaal speelt geloof een grote rol. Ook in de periode dat het niet goed ging: “Ik heb nooit getwijfeld aan Gods bestaan of gedacht dat Hij ver weg was. Maar ik zat zo diep in mijn eigen verdriet en depressie dat het luisteren naar Gods stem voor mij voelde als werken. En daar was ik te moe voor.”

Toch ervaarde Rosanne het kantelpunt tijdens een moment met God. “Ik zat ’s nachts om vijf uur bij een after in iemands achtertuin. Dat was het eerste moment in lange tijd dat ik echt weer bad en zei: Heer, ik kan niet meer. Hij sprak direct en zei: wil je hiermee doorgaan of niet? Ik zei: nee, ik wil dit niet meer. Toen zei Hij: oké, dan gaan we vanaf dit punt verder. Vanaf die dag heb ik niet meer naar de drugs omgekeken.”

Hart voor worship

Opvallend is dat haar geloof niet heel expliciet in haar muziek naar voren komt. Dat is een bewuste keuze, vertelt ze. “Ik wilde het er niet te dik bovenop leggen en ruimte laten voor mensen die niet geloven. God zit wel verweven in mijn liedjes, want het is mijn getuigenis. Maar als ik het te expliciet had gemaakt, zou dat misschien sommige mensen afschrikken.”

Tegelijk ligt haar hart ook duidelijk bij worship. “Ik ben actief in het worshipteam van onze kerk en er gaan steeds meer deuren open in worship, waar ik met veel liefde doorheen loop. Dat is ook heel belangrijk voor mij, als manier om mijn talent in te zetten voor God.”

Vol vertrouwen vooruitkijken

Hoe dat zich verder ontwikkelt, weet ze nog niet precies. “Deze plaat is iets wat ik van me af moest schrijven, maar worship is echt waar mijn hart ligt. Hoe dat eruit gaat zien, weet ik niet, want dat vertelt Hij me ook niet.”

Als ze nu vooruitkijkt, doet ze dat met vertrouwen. “God en ik hebben samen zo’n proces doorlopen. Dingen die ik vroeger deed of zou doen, komen nu niet eens meer in me op. Zelfs in kleine dingen, zoals hoe ik moeder ben, merk ik een enorm verschil. God heeft mij echt veranderd.”