Veertig dagen zonder haast: hoe vind je rust in een wereld die doordraait?

We zitten midden in de veertigdagentijd, maar eerlijk is eerlijk: rust voelt soms heel ver weg. Hoe leef je langzamer als de wereld om om je heen in rap tempo doorgaat? In De Dag Van Vandaag helpt schrijfster en stiltecoach Mirjam van der Vegt om pas op de plaats te maken met elke week een nieuwe challenge.

Even uitzoomen boven je eigen leven

Mirjam ziet de veertigdagentijd als een kans om anders te kijken: “Het mooie is dat die veertig dagen je eigenlijk even een ander perspectief bieden. Ze laten je even uitstijgen boven alle gewone dingen die we met elkaar moeten doen: de wereld die gered moet worden. Maar wat als je perspectief nou gericht raakt op een heel ander koninkrijk?”

Ze vergelijkt het met afstand nemen. “Het is alsof je eventjes met een helicopterview kijkt naar wat we te doen hebben. Haast zorgt er eigenlijk voor dat je niks meer kunt ontvangen. Je bent zo hard aan het rennen. Dan kun je je handen wel openen, maar dan ben je alweer weggerend van de plek waar je iets zou kunnen ontvangen.”

Stil worden is eerst onrustig

Veel mensen zeggen dat stilte niks voor hen is. Mirjam herkent dat meteen. “Eerst word je heel onrustig. Heel veel mensen zeggen tegen mij: ‘Ik ben heel onrustig, ik kan helemaal niet stil worden.’ Maar onrust is een onderdeel van de reis naar stilte. Ik noem stilte een reis dieper je hart in.”

En die reis is niet altijd comfortabel. “Dan kom je eerst alles tegen in je hart waar je nog tegenaan liep. Dat kan ook rouw zijn of verdriet. Onrust hoort er eigenlijk voluit bij. Daar moet je doorheen.”

Volgens haar betekent dat niet dat stilte voor sommige mensen niet is weggelegd. “Ik denk wel dat ieder mens uiteindelijk in staat is om met zichzelf in vrede op de bank te zitten.”

Rust kun je niet maken

We willen rust vaak regelen. Inplannen en afvinken. Maar zo werkt het niet, zegt Mirjam. “Rust is iets wat je elke dag weer mag ontvangen. Het is niet iets wat je in je bezit kunt krijgen. Dat willen wij mensen graag, dat we het bezitten, dat we het hebben. Maar het is iets wat je mag ontvangen. Dat is goed om te weten.”

Maar de realiteit is dat we vaak leven met haast: "Die haast komt binnen wanneer je naar je agenda kijkt en te veel dingen op elkaar hebt gepropt en de verwachtingen heel hoog zijn. En dan denk je: nu moet ik gaan rennen. Je gaat dan in een bepaalde actieve mindset. Je hersenen schakelen letterlijk over naar een andere stand.” Voor je het weet is de dag voorbij. “En heb je geen ruimte gehad om echt te ontvangen.”

Bewust vertragen

Daarom gaan we in de veertigdagentijd bewust op zoek naar rust. De eerste challenge is: onthaasten. Wie mee wil doen, hoeft het niet groot te maken: “Allereerst: merk eens bij jezelf op wat er met je lijf gebeurt als je in de haast komt. Wat voel je in je lijf?” Dat bewust worden is de eerste stap.

Daarna moet een keuze maken. “Zodra je dat voelt, zou je dan even kunnen gaan zitten of pas op de plaats kunnen maken en bedenken: is er een andere keuze die ik nu kan maken om meer te ontvangen, in plaats van heel hard te rennen om het allemaal voor elkaar te krijgen? Vertraag dan heel bewust die stap. Dus als je denkt: ik moet nu gaan rennen, dan ga je niet rennen, maar ga je heel bewust iets vertragen.”