Gerrit werkte 48 jaar op Opwekking: "Honderd tieners die rennen naar het podium, dat raakt me nog steeds"
25 mei 2026Het terrein in Biddinghuizen is volop in beweging! Tenten worden ingepakt, auto's geladen, en mensen nemen afscheid van weer een onvergetelijk Opwekkingsweekend. Op een grote rotonde richting Harderwijk, Lelystad en Kampen staat verslaggever Daan met een bijzondere gast: Gerrit, die in een elektrische golfkar zit met een bosje verlepte bloemen aan het stuur. Ze zitten er al vier dagen op. Net als Gerrit zelf.
48 jaar
Want dit is geen gewoon afscheid voor Gerrit. Na 48 jaar trouwe dienst is dit zijn laatste jaar als medewerker op Opwekking. Hij begon hier als "goed gereformeerd jochie" dat nog niet zoveel van Opwekking had gehoord, maar wel uitgenodigd was. Eenmaal op het terrein wilde hij naar de tienertent. Alleen: daar mocht je niet zomaar naar binnen. Het jaar daarop had hij een oplossing: "Ik werkte op het Bartiméus Blindeninstituut en dacht: ik neem een aantal blinde jongeren mee en die moet ik begeleiden. Zo ben ik binnengekomen."
Zo ontstond een hele lange periode van betrokkenheid. In al die jaren heeft hij van alles meegemaakt: hoogte- en dieptepunten, ziekte en verlies. "Het hoogtepunt was voor mij de tieners. Als je dan in zo'n donkere tent zit met allemaal lampen en er komt een uitnodiging om naar voren te komen, en je ziet honderd tieners rennen naar het podium. Dat heeft de meeste indruk op mij gemaakt. Dat raakt me nog steeds."
Zonder Opwekking
Daan stelt hem de logische vraag: hoe moet Opwekking verder zonder Gerrit? "200 goede medewerkers staan klaar", zegt hij nuchter. Dat moet dus wel goedkomen.
Maar dan de omgekeerde vraag: hoe moet Gerrit verder zonder Opwekking? "Dat wordt nog moeilijker." Na 48 jaar mag hij volgend jaar gewoon als bezoeker komen, lekker in een stoeltje, en de diensten bijwonen: "Dan mag ik alles meemaken wat ik wil."
