Moe maar dankbaar: Lourens du Plessis blikt terug op Opwekking

Moe maar dankbaar kijkt Laurens terug op het weekend. Vooral één moment tijdens een gebedsdienst staat in zijn geheugen gegrift. “Dat was echt een gouden moment.”

Een getuigenis dat de hele tent raakte

Tijdens de zondagavonddienst, een dienst voor genezing en herstel, werd het verhaal gedeeld van Sanne. Tien jaar lang verlangde ze naar een kindje. Vorig jaar tijdens Opwekking ervoer ze dat God in haar hart sprak: volgend jaar sta jij hier op het podium om te getuigen.

Volgens Lourens begon het wonder niet bij een zwangerschap, maar veel dieper. “God genas eerst iets in haar hart. Hij nam boosheid weg en herstelde haar relatie met Hem. Ze ervoer opnieuw dat Hij haar Vader is.” Een paar maanden later werd ze, zonder medische hulp, zwanger.

Iedereen stond te juichen

Tijdens de dienst werd eerst een video van haar verhaal getoond. Daarop was nog niet zichtbaar dat ze zwanger was. “Toen zei ik: er is nog een stukje om toe te voegen,” vertelt Lourens. “En daarna kwam ze samen met haar man het podium op.”

De reactie in de tent maakte veel indruk: “Iedereen stond op en begon te juichen. Ik voelde me echt overweldigd van emotie.” Zelfs nu raakt het hem nog zichtbaar als hij eraan terugdenkt. “Ik dacht bij mezelf: ik houd het droog. Maar dat lukte niet.”

Zingen op het veld tot diep in de nacht

Er waren meer momenten die Lourens graag wil meenemen naar volgende edities van Opwekking. Vooral het nieuwe buitenpodium en de kampvuuravonden waren voor herhaling vatbaar. “Dat bracht echt iets bijzonders op het terrein.”

Tussen de diensten door ontstonden spontane momenten van aanbidding. “Mensen stonden laat op de avond samen liederen te zingen op het veld. Sommigen begonnen zelfs te dansen. Het gaf zo’n mooie sfeer.” Het echte kampvuur kwam er uiteindelijk niet door praktische en veiligheidsredenen, vertelt hij lachend. “Maar er was wel vuur van Gods Geest.”

“Dankbaar voor wat God heeft gedaan”

Ook de grote tent, die dit jaar helemaal vernieuwd was, noemt Lourens een succes: “Ik vond het een prachtige tent. Niet alleen vanbinnen, maar ook de sfeer eromheen.” De komende maanden wordt alles uitgebreid geëvalueerd, maar op dit moment overheerst vooral dankbaarheid.

Zelf is hij na het gesprek nog niet klaar. Er wacht nog een seminar en daarna het slotconcert. Uitrusten komt later wel. “Binnenkort hebben we met alle teamleiders een moment om terug te kijken en stil te staan bij wat de Heer heeft gedaan.” Dat is volgens hem uiteindelijk het mooiste van dit weekend. “Gewoon dankbaar zijn.”