Hoe Marleen God ervoer na het overlijden van haar man: "God was er, ook toen ik Hem niet begreep"

Leven in het buitenland

Samen met haar man Ilja leefde Marleen jarenlang in het buitenland. Ze werden gedreven door een gedeelde roeping.: “Mijn man had al vanaf zijn jeugd veel interesse in Oost Europa en was in verschillende landen geweest. Toen ik vertelde dat ik in Pakistan was geweest en graag naar Centraal Azië wilde, zei hij meteen: dan wil ik wel mee! Dat groeide vanzelf. Daarna konden we in Kazachstan aan de slag als bijbelvertalers.”

In 2014 werden ze uitgezonden naar Israël, waar hun leven heel intens, maar ook heel betekenisvol was. “Mijn man werkte in Bethlehem om Palestijnse christenen te ondersteunen. Ik werkte in Jeruzalem als pastoraal werker, vooral voor Nederlanders en voor mensen die getrouwd waren met Palestijnen of met Joden. We waren dagelijks met mensen in gesprek, aan beide kanten.”

Roepen naar God

In 2017 overlijdt haar man plotseling. Hij ging douchen en kwam maar niet terug: arleen vond haar man zelf, samen met haar kinderen in huis. “Het was heel plotseling. Geen ziekte. Het kwam totaal onverwacht. Je leven stort in en je gedachten schieten alle kanten op. Mijn zoon was gaan kijken waarom papa niet terugkwam. Daarna ben ik gaan kijken en heb ik hem gevonden. Mijn zoon had al gedacht: het is wel erg stil daar.”

Terwijl haar gedachten op dat moment alle kanten op schoten, riep Marleen ook gelijk naar God om hulp. Dat kwam doordat haar leven in het buitenland niet altijd veilig was. Samen met haar gezin had ze vaker in situaties gezeten die levensbedreigend waren: "Doordat we al zoveel situaties hadden meegemaakt waarin je leert “Heer, help” te roepen, was dat ook nu mijn eerste reactie."

Verdriet en vrede tegelijk

De hulp van God mocht Marleeen ook echt ervaren. Tegelijkertijd was er ook veel ongeloof en verwarring. “ In de dagen daarna ervaart Marleen iets wat ze niet had verwacht en ook niet kende. “Ik rende huilend door het huis en riep om hulp. En toch kwam er een soort vrede in mij, terwijl ik huilde. Die combinatie kende ik niet. Dat was God. En mensen kwamen op ons pad: buren, vrienden. Je voelt Zijn aanwezigheid als een soort troost. Je bent verdrietig, maar er is tegelijk rust."

Wat als je God niet voelt?

Als Marleen later theologie studeert, doet ze onderzoek naar hoe rouw je relatie met God beïnvloedt. Een onderwerp dat voor haar heel dichtbij is:  "In coronatijd zag ik dat veel mensen angstig waren. Ik vroeg me af: waarom, als je in God gelooft? Want ik had veel verdriet, maar God was zo dichtbij. Toen ging ik onderzoeken: wat gebeurt er met iemand als er iets ergs gebeurt? Hoe beïnvloedt dat de relatie met God, jezelf en anderen?"

Ze sprak veel mensen die, net als zij, God van dichtbij meemaakten. Maar dat is niet bij iedereen zo: "Ik sprak mensen bij wie het anderhalf jaar doodstil bleef. Dat is heel pijnlijk. Achteraf zagen sommigen dat Hij er wel was, maar dat ze Hem niet konden ervaren. Dat vond ik heel waardevol. Het leert dat God trouw is, ook als wij Hem niet kunnen voelen.”

Wat rouw doet met je geloof

Het verlies bracht Marleen niet dichterbij God. Niet omdat zij zo sterk was, maar omdat Hij dichtbij was. “Mensen zeggen soms dat ik sterk ben, maar dat ben ik niet. God is groot en was zo dichtbij. Hij heeft zoveel gedaan dat ik Hem alleen maar kan danken. Het was niet dat ik het allemaal begreep. Maar ik wist: Hij is er.”

Wat helpt volgens Marleen als je God zoekt in een tijd van verlies? “Alles wat in je hoofd en hart zit naar Hem toe uitspreken. Hem betrekken bij je leven. “En anderen om je heen toelaten. Verbinding met God en mensen maakt dat je anders weggaat. Dat horen we vaak van gasten uit de Herberg: ik mocht God hier terugvinden.”

Wil je meer horen uit het verhaal van Marleen? Luister dan het hele gesprek terug in de Branstof Podcast. Dat kan via  De Groot Nieuws Radio app, Spotify, of Apple Podcasts!