Lotte Blom over luisterend bidden met kinderen: "Heel vaak hoor ik: nu weet ik echt dat God heel veel van mij houdt"

Wat is luisterend bidden?

Twaalf jaar geleden kreeg Lotte zelf een levend geloof. Twee mensen baden over haar op een Vaderhart-conferentie en spraken woorden uit waarvan ze dacht: hoe kunnen ze dit weten? "Dat konden ze natuurlijk alleen door de Heilige Geest weten. Ze waren aan het profeteren over mij. En ik dacht: nou, dit wil ik ook kunnen, dit is zo gaaf! Hebben we echt een levende God?"

Luisterend bidden betekent dat je bidt en vraagt of God iets in je gedachten wil geven. Lotte: "Hij kan op alle manieren, via al je zintuigen, tot je spreken. En dat mag je gewoon ontvangen als je stil wordt in gebed."

Negen jaar geleden besloot ze het ook te proberen met de kinderen in haar klas, een kleine groep vluchtelingenkinderen. "Ik dacht: er kan niks komen en dat is ook prima. We oefenen gewoon. Ik ga beginnen met bidden, dan ben ik één minuut stil, en dan mogen jullie luisteren en straks vertellen wat er is gebeurd."

De jongen die bleef bidden

De kinderen waren één minuut stil. Alleen dat vond Lotte al bijzonder. Maar er gebeurde ook iets in die stilte. De meesten ontvingen iets persoonlijks: een meisje zag mooie bloemen en witte kleren, een jongen stond op een surfboard over golven en was helemaal niet bang. Maar één jongen bleef in de biddende houding zitten. Toen hij met een diepe zucht weer rechtop ging zitten, keek hij ontzettend blij.

Wat hij had meegemaakt was bijzonder: "Hij vertelde dat hij in een klas zat met heel veel kinderen en ze moesten een hele moeilijke rekentoets maken. Andere kinderen werden geholpen door hun ouders, maar hij niet. En op een gegeven moment kwam er een man naar hem toe die vroeg of hij hem mocht helpen. Die man had witte kleren aan en een rode sjerp om. Hij hielp hem heel fijn. En daarna vroeg de jongen: wie bent u eigenlijk? Wie denk je dat ik ben? zei die man. Jezus, zei de jongen."

"Alleen door Jezus"

Daarna liepen ze samen naar zijn huis, klopten aan, en zijn vader stond in de deuropening. En toen vroeg zijn vader: "Kan je mijn dochter ook brengen? Want die is nog steeds in Eritrea. We weten niet hoe het met haar gaat." En Jezus zei: "Ja, natuurlijk."

Lotte wist dat zijn zus inderdaad nog in Eritrea was, meegenomen door soldaten en in de gevangenis gezet toen het gezin vluchtte. "Toen hebben we een hele tijd gebeden voor haar. Na negen maanden kreeg ik een berichtje dat ze had gebeld dat ze nog leefde." En aan die zus vroeg Lotte later hoe ze het had overleefd. "Toen wees ze naar de lucht en zei: alleen maar door Jezus."

Waarom kinderen zo ontvankelijk zijn

Kinderen tussen vier en zes jaar zijn het meest ontvankelijk voor het bovennatuurlijke, legt Lotte uit. "Dat heeft ook met de grijze hersenschors te maken, waardoor zij nog veel meer openstaan voor de fantasie, maar ook voor het bovennatuurlijke. Wij als volwassenen hebben vaak meer ongeloof toegelaten. Of bepaalde denkpatronen waardoor wij de controle niet durven los te laten en niet zo ontvankelijk zijn als kinderen."

Wat haar het meest ontroert, is niet het bijzondere van de beelden of visioenen op zichzelf. "Wat mij het meest ontroert is dat de waarheid van God echt diep in hun hart gaat landen. Ik zie drukke kinderen veranderen in hele rustige kinderen. Hele verdrietige kinderen die weer blij worden en vrede ervaren. En ik vraag altijd na zo'n gebed: wat denk je dat God hiermee bedoelt voor jou? En heel vaak hoor ik: nu weet ik echt dat God heel veel van mij houdt. Of: nu weet ik dat Hij mij mooi vindt. Of: dat Hij altijd bij mij is en dat ik nooit bang hoef te zijn."

Vraagtekens

"Ik had ook zeker wel mijn vraagtekens van: nu slaan jullie een beetje door. Nu is het wel even iets te veel fantasie.", geeft Lotte toe.  "En dan vroeg ik dat ook, en dan klopte dat ook." Ze heeft een geestelijke mentor die haar helpt alles naast de Bijbel te leggen. "Want er is zoveel mogelijk bij God, en kinderen kunnen in een heel korte tijd zoveel delen. Als je in gebed bent bij een God die buiten tijd en ruimte staat, dan kunnen kinderen ook zoveel meer meemaken dan dat ene minuutje dat je met elkaar even ontvangt."

Het lijkt misschien alsof Lotte aan de lopende band indrukwekkende dingen meemaakt. Maar het boek Ik zie Jezus bevat verhalen uit negen jaar. Lotte benadrukt dat dit niet iets is wat elke dag bij haar gebeurt. "Wees moedig en heb een eigen persoonlijke relatie met God, en stap uit om dit ook met kinderen te doen. Want het is zo fantastisch. Je kan juist van kinderen ook zelf weer leren."

Ouders wil ze vooral aanmoedigen om hun geloof uit te leven: "Wees een voorbeeld voor je kinderen van hoe je eigen persoonlijke relatie met God is. Want je kunt ze zoveel moois meegeven om een fijn leven dicht bij een levende God te hebben."

Benieuwd naar het volledige gesprek met Lotte? Je kunt het terugluisteren in de Branstof Podcast. Dat kan via De Groot Nieuws Radio app, Spotify, of Apple Podcasts!