Mark ging met zijn vrouw mee naar de kerk en kwam tot geloof: "Het voelde als warme armen waar ik in kon schuilen"

Meegaan met een open houding

Zijn vrouw wil hun kinderen dezelfde ervaring geven die zij zelf had toen ze gelovig werd opgevoed. Daarom gaan ze naar de kerk. En Mark ging een keer mee: "Ik heb besloten daar met een open houding te zitten: gewoon luisteren, voelen wat het met me doet, en het niet meteen verstandelijk te benaderen. Meer vanuit de vraag: wat ervaar ik eigenlijk?"

Wat hij daar ervaart, raakt hem. "Ik merkte dat de preken me begonnen te raken. Het voelde alsof ze spiegels waren voor mijn eigen leven. Langzaam maar zeker werd ik daar als het ware ingezogen."

De boodschap die hij in de kerk hoort, gaat steeds meer voor hem betekenen. "Ik besefte: wacht even, dit gaat over hoe wij als mensen in elkaar zitten en over de boodschap van liefde. Hoe die relatie is verbroken door de zondeval, en hoe het misschien Gods missie is om ons te activeren om te werken aan relatieherstel: met Hem, met elkaar, met onszelf en met de schepping."

Een groter verhaal

Hoe meer hij luistert, hoe groter de herkenning wordt. "Ik heb ook wel eens uitgeroepen: ik zie Israël in mijzelf. Zolang je door de woestijn blijft lopen en weigert je volledig over te geven, herken ik dat bij mezelf ook. Het verbaasde me hoe eigenwijs een mens kan zijn." In eerste instantie vond Mark het vooral op psychologisch vlak heel inzichtelijk. Maar inmiddels heeft het ervoor zorgt dat hij anders in het leven staat.

Hij heeft een nieuwe blik op de wereld: "Ik ervaar veel meer rust. Niet dat ik de situatie in de wereld niet vervelend vind, maar het raakt mijn innerlijke rust minder. Ik heb het gevoel dat ik mag aanhaken bij een groter verhaal. Waar ik een paar jaar geleden heel zenuwachtig zou worden van alles wat er in de wereld gebeurt, ervaar ik nu dat die onrust vaak kortstondig is. Er is een groter verhaal waaraan ik mij mag verbinden."

Een ander instrument zijn

Zijn innerlijke verandering blijft niet zonder gevolgen. Na een jaar beslist Mark theologie te gaan studeren. Makelaar blijft hij ook, maar zijn kijk op dat vak is verschoven. "Ik merk dat ik een ander instrument wil zijn in de markt. In dat vak ben je veel bezig met de materiële kant, en soms word je ook een instrument van hebzucht of gierigheid van anderen. Dat kan op een heel liefdeloze manier gebeuren. Met mijn 58 jaar voelde ik: dat heb ik wel gehad.

Mark wil wat hij tijdens zijn studie leert gaan combineren met zijn werk als makelaar: "Ik sta nog aan het begin van mijn studie — ik heb nog minstens drieënhalf jaar te gaan — maar ik denk dat ik het mooi kan combineren."

Onze Vader

Het Bijbelvers dat Mark onderstreept is Mattheüs 6 vers 9, het begin van het Onze Vader. Die keuze heeft alles te maken met een persoonlijke worsteling. "God voelde afstandelijk voor mij, tot iemand me uitlegde dat de Vader ook God is. Tot een vader kan ik me juist goed verhouden, omdat ik zelf vader ben, een vader heb gehad en twee zoons heb. Dat gevoel dat je het bij je vader nooit echt fout kunt doen, dat raakte me."

Vanaf dat moment verandert er iets. "Het voelde als warme armen waar ik in kon schuilen. Vanaf dat moment kwam God heel dichtbij. Natuurlijk zegt 'in de hemel' ook iets over grootsheid en afstand, maar vooral 'Onze Vader' voelde als een plek waar je thuis mag komen."