
Mirjam Bikker over politiek en geloof: “Je doet dit werk niet omdat je zelf dingen goed kan”
4 september 2026Prinsjesdag, boeren, asielzoekers, abortus en de vraag waar het radicale midden ophoudt. Er is genoeg te bespreken aan de vooravond van het nieuwe parlementaire jaar. In de podcast Groot Nieuws van de Week spreekt Annemarie met Mirjam Bikker over de keuzes die christenen in de politiek maken. Maar ook over de vraag wat haar zelf overeind houdt in het politieke werk.
Want politiek bedrijven vanuit geloof betekent volgens Mirjam niet dat je overal met de vuist op tafel moet slaan. Het gaat erom dat je weet waar je geworteld bent en vanuit die overtuiging keuzes maakt: “Het woord radicaal, dat komt van radix, dat is wortel in het Grieks, dus het is geworteld. En wat zijn mijn wortels? Dat is het christelijk geloof. Dat is onze diepste overtuiging.”
Waar houdt het radicale midden op?
Mirjam ziet het radicale midden niet als een plek waar je moeilijke onderwerpen uit de weg gaat. Juist vanuit haar christelijke overtuiging wil ze duidelijk zijn over waar ze voor staat. Tegelijkertijd wil ze voorkomen dat politiek alleen maar draait om elkaar in hokjes stoppen. “Ik vind het veel belangrijker: welke oplossingen draag je voor mensen aan? En ook hoe kijk je op de lange termijn? Want dit is allemaal korte termijn geneuzel. Terwijl welke toekomst hebben we voor ogen voor onze kinderen?”
Dat betekent soms ook dat je een andere manier kiest om mensen aan het denken te zetten. Ze noemt de discussie over embryo wetgeving als voorbeeld. “Heel veel mensen geloven wel ergens dat er een ziel is, dat er iets is wat verder gaat dan het leven wat je hier en nu ziet.” Daarom stelde ze in het debat de vraag: “Wanneer krijgt de mens een ziel?” Die vraag bleef bij verschillende collega’s hangen. “Dus je kan soms door een fel statement heel veel gelijk hebben, maar soms kan je door een vraag te stellen ook anderen iets laten nadenken.”
“Boeren zoeken een toekomst”
Ook bij het boerenprotest ziet Mirjam dat politiek niet alleen over cijfers en regels gaat. Ze begrijpt dat jonge boeren een toekomst zoeken op het bedrijf waar ze vaak al generaties lang mee verbonden zijn. “Dus dat is een verbondenheid. Niet alleen met je boerenbedrijf, maar er is een verbondenheid die dieper gaat.”
Tegelijkertijd is ze kritisch op de manier waarop Den Haag met boeren is omgegaan. “Wat ik heel veel zie is dat het al heel lang duurt voordat boeren duidelijkheid krijgen zonder dat ze daar een eerlijke prijs voor krijgen en wat ook gerechtvaardigd is. En dat kan politiek Den Haag zich aanrekenen.” Volgens Mirjam moet er daarom gewerkt worden aan een toekomst waarin boeren daadwerkelijk verder kunnen. “Ik wil wel aan die toekomst werken en daar staan we voor.”
Niet alles hoeft met de vuist op tafel
Diezelfde houding ziet Mirjam terug in de manier waarop christenen zich in de samenleving kunnen uitspreken. Niet door zich terug te trekken, maar ook niet door overal direct een oordeel over te geven. Bij de discussie over geloof en asielzoekers noemt ze bijvoorbeeld verschillende lagen. Nederland moet volgens haar duidelijk zijn over de normen en waarden van de rechtsstaat, waaronder vrijheid van godsdienst. Tegelijkertijd mogen christenen volgens haar vertrouwen houden.
“Als wij vrijheid van geloof hebben en wij geloven in de Here Jezus, mogen we ook het vertrouwen hebben dat Hij machtiger is dan welk ander zich ook aan zal dienen.” Ze hoopt dat christenen daardoor minder vanuit angst en meer vanuit vertrouwen gaan spreken. “Ik hoor veel angst en ik denk: waar is onze machtige Koning? Laten we daarvan uitgaan in plaats van van de angst.”
Dat vertrouwen heeft voor Mirjam ook alles te maken met haar eigen houding in de politiek. Wanneer Annemarie vraagt waar ze de kracht vandaan haalt om steeds weer moeilijke debatten in te gaan, vertelt ze dat ze merkt dat er voor haar en haar collega’s wordt gebeden: “Je doet dit werk niet omdat je zelf dingen goed kan, maar ook juist omdat je in afhankelijkheid leeft.”





