Sarianne van Dalen over geloof in het dal: "We hoeven niet te schrikken als God zwijgt"

De berg en de afdaling

Sarianne neemt ons mee naar het verhaal van de verheerlijking op de berg. Jezus neemt Petrus, Jakobus en Johannes mee omhoog, waar Zijn gezicht straalt als de zon en een stem uit de hemel spreekt. Een grotere ervaring kan bijna niet. En wat wil Petrus? Op die plek blijven. "Logisch toch?", zegt Sarianne. "Hier gebeurt het, hier moet ik zijn. Ik snap Petrus wel."

Maar dan dalen ze af. Aan de voet van de berg komen ze gelijk terecht in het rauwe leven: bij een vader met een zieke zoon. "Een groter contrast is er niet. Je bent als het ware in de hemel geweest. En dan sta je weer met je voeten in de klei. Jezus daalde ook af. En Hij staat dan weer met zijn voeten in de klei." 

Dat is volgens Sarianne de kern: Jezus ging zelf ook van de hoogste hoogte naar het diepste dal. Hij kent die afdaling. En juist daarom, zegt ze, ga je die berg niet alleen af. God daalt met je mee naar beneden. We mogen leren om onze gebrokenheid samen met Hem te verdragen.

Als God zwijgt

Een ander Bijbelverhaal dat Sarianne raakt, is dat van de Kanaänitische vrouw uit Matteüs 15. Ze schreeuwt het uit: Heer, heb medelijden met mij. En dan staat er een klein zinnetje. Jezus zwijgt. "Toen ik dat echt even tot me door liet gaan, werd ik gewoon een beetje boos. Daar is een vrouw in nood. En dan is Hij gewoon stil."

Die momenten waarop God zwijgt, kent ze zelf ook. Ik heb ook sombere gedachten en soms weet ik het ook niet. Is God heel stil? Ja, ik kan zelf helemaal in de war raken." Maar ze vindt er een duidelijke les in: we hoeven niet te schrikken van Gods stilte. "De vraag is: kan je dan nog vertrouwen op Jezus? Kan je dan nog, misschien heel verstandelijk, toch zeggen: ik vertrouw Hem?"

Een geloofsheld in de gebrokenheid

Tijdens haar werk in de psychiatrie zag Carianne dit ook gebeuren. Ze zat bij een vrouw die zichzelf had gesneden. De vrouw had het letterlijk naar God uitgeroepen, Hem gesmeekt dat ze het niet zou doen. En toch was het gebeurd. "Ik ging naast haar zitten en zei: wat mooi dat jij God hebt aangeroepen. En toen waren we even stil."

Voor Sarianne is die vrouw geen voorbeeld van zwak geloof, maar juist het tegendeel. "Is zij dan niet goed gelovig? Nee! Juist zij, in haar nood, is voor mij echt een voorbeeld van geloofshelden. Zij roept het uit en nee, het is haar niet gelukt. Maar ze heeft wél die beweging naar Hem gemaakt." En dan moeten we elkaar bijstaan, vindt Carianne. Zonder het te fixen, gewoon door aanwezig te zijn.

Scherven en bloemetjes

Sarianne gebruikt het beeld van een kapotte pot die aan scherven op de grond ligt. "Wat wij in het westen willen is: het gefixt hebben. Dan gaat mijn leven weer goed. Maar pak nou eens je scherf op. Stel je voor dat die niet helemaal gefixt is, maar dat er wel weer leven op mag groeien. Mag er iets kleins, een bloemetje, op jouw scherf groeien? En is dat al herstel?"

Want herstel hoeft volgens haar niet te betekenen dat alles weer heel is: "Ik vind het prachtig op het moment dat iemand, ondanks zijn zwaarte, toch dicht bij God kan leven. Dan bloeit er een bloemetje in de gebrokenheid op zijn of haar scherf. Dat vind ik echt iets hemels hebben." Ze gelooft oprecht in een God die geneest. Maar ze gelooft ook dat mensen hier op aarde elkaar mogen helpen om de gebrokenheid samen te dragen.

De kapel in je hart

Piekervaringen zijn nodig. Maar als je alleen leeft voor die momenten, merk je vroeg of laat dat het gevoel weggaat. Sarianne: "En wie ben je dan? Die bergtoppen geven je nieuwe kracht en passie. Maar in het dal, daar krijg je de geloofswortels." Om God ook in het gewone leven te vinden, gebruikt ze het beeld van de kapel in je hart. "Als de Bijbel zegt dat ons lichaam een tempel van de Heilige Geest is, dan woont God gewoon in jou."

Soms is dat beseffen een wilsbesluit, geen gevoel. "Dat is de plek waar Hij woont: op elke plek, in het donkerste hoekje, waar je ook bent. Paulus en Silas zongen in de gevangenis omdat zij wisten dat zij een kapel in zich meedroegen. De omstandigheden doen er niet aan af. Je bent niet geestelijk groter als je in een grote kapel bent. Maar je mist wel wat als je niet weet dat er een kapel is in je hart."

Benieuwd naar het volledige gesprek met Sarianne? Je kunt de uitzending hieronder terugluisteren.