Wat we kunnen leren van olympisch schaatser en christen Jordan Stolz

Geloof in de sport valt meer op dan je denkt

Het lijkt bijzonder dat een schaatser zo open is over zijn geloof, maar volgens Jan is het minder uniek dan het lijkt. “Er zijn natuurlijk meer christenen die aan sport doen,” zegt hij. “Alleen in een individuele sport gaat het daar vaak wat minder over. Het blijft meer privé. In teamsporten komt het geloof sneller naar buiten. Misschien valt het daarom nu extra op.”

Bij topsport draait het vaak om tijden, rankings en prestaties, en niet om wie je bent buiten het ijs. Die spanning herkent Jan maar al te goed. “De waarden van de sport, zeker in de topsport, zijn sterk gericht op wat je presteert. Dat bepaalt dan ook je waarde, zogezegd. Terwijl de Bijbel daar iets heel anders over zegt. Dat is vaak de uitdaging.”

Sporten of geloven?

Jan spreekt uit eigen ervaring, hij schaatste zelf lange tijd op hoog niveau. De combinatie van sport en geloof lange tijd vond hij heel lastig:. “Niet eens zozeer de prestatiedruk, maar geloven in combinatie met sport. Het voelde alsof ik moest kiezen.”

Sport of geloof? Die keuze moest Jan voor zijn gevoel steeds weer maen: "Of op zondag in de kerk zitten, of veel trainen. Of veel de Bijbel lezen, of juist sporten.” Het voelde niet als één geheel, maar als twee werelden die botsten.

Stoppen, en toch weer terug

Toen Jan opnieuw tot geloof kwam, nam hij een besluit. “Ik heb het fanatiek sporten een beetje achter me gelaten,” zegt hij. “Ik wilde ontdekken wat geloven voor mij betekende.” Maar dat duurde niet lang. “Ik miste het sporten meteen weer.”

In die periode kreeg hij een belangrijk inzicht: “Ik kwam erachter dat God mij echt gemaakt had om te sporten,” legt Jan uit. “Met een talent voor sport. Ik ben gaan onderzoeken wat het betekent om tot eer van God te sporten.”

Sporten tot eer van God

Volgens Jan begint dat heel eenvoudig. “Sport is iets waarmee je God trots kunt maken,” zegt hij. “Hij heeft je niet voor niets zo gemaakt.” Zeker bij iemand met uitzonderlijk talent, zoals Jordan Stolz. “Dan is God als Vader in de hemel gewoon trots wanneer je dat uitleeft. Daar mag je samen van genieten.”

Daarnaast opent een leven in de topsport deuren. “Je komt op plekken waar andere mensen niet komen. En je ontmoet mensen die misschien anders nooit iets van Jezus zouden zien. Behalve door jou.”

Wat wij kunnen leren

Moet dat altijd met woorden? Volgens Jan niet. “Jordan is zelf niet iemand van heel veel woorden,” zegt hij. “Hij laat het vooral zien.” In zijn getuigenis zegt Jordan dat het voor God niet uitmaakt of hij wint of verliest. “God blijft onvoorwaardelijk van hem houden. Die ontspannenheid straalt hij uit. En ik denk dat veel sporters denken: hé, dat kan ik ook wel gebruiken.”

Topsporters staan nu volop in de schijnwerpers. En daar komen ze niet zomaar! Het kost jaren vol voorbereiding, inesteringen en steeds iets beter worden. Wat kunnen wij daarvan leren? “Zij halen maximaal uit het talent dat ze van God hebben gekregen,” zegt Jan. “En wat wij van God hebben gekregen, groot of klein, vraagt ook om investering. God vraagt ons om ons talent in te zetten voor Zijn Koninkrijk en om daar echt ons best voor te doen.”

Het hele gesprek met Jan kun je hieronder terugluisteren!