Wat zangeres Erika de With leerde van christenen die alles riskeren voor Jezus

Van afstand naar nabijheid

Erika raakte betrokken bij SDOK via evenementen waar ze werd gevraagd om te zingen. Dat gebeurde steeds vaker, en uiteindelijk vroegen ze haar ook mee op reis. "Zo ben ik met hen naar India gegaan. Vanaf dat moment raakte ik steeds meer betrokken bij het werk." Ze hoorde de verhalen van vervolgde christenen, las er boeken over en zag steeds meer van wat er wereldwijd speelt. Zo kwam ze steeds meer met het thema in aanraking.

Daarvoor had ze ook wel iets met het onderwerp, maar meer op afstand. Dat veranderde toen ze zelf op reis ging: "Je hoort natuurlijk wel verhalen, maar dat is anders dan wanneer je zelf op reis bent geweest. Dan heb je mensen ontmoet, gesproken en in de ogen gekeken. Dat maakt het veel persoonlijker."

Vrijblijvend of radicaal geloof

Van die reis nam Erika lessen mee die ze sindsdien niet is vergeten. "Vooral de toewijding en volharding waarmee zij geloven. In de Bijbel staat dat Jezus ons geen gemakkelijk leven heeft beloofd. Maar als je hoort waar mensen doorheen gaan en tegelijkertijd ziet hoe ze zich volledig aan Jezus blijven toewijden, dan vind ik dat ontzettend inspirerend."

Ze ziet ook een verschil met haar eigen geloofsleven in Nederland. "Wat ik vaak van hen hoor, is dat wij juist heel veel afleiding hebben. Wij hebben veel grijs gebied. De radicaliteit die zij soms moeten hebben om Jezus te volgen is bij ons minder vanzelfsprekend. Bij ons is er veel meer vrijblijvendheid."

73 Bijbelteksten opnoemen

In India ontmoette ze een meisje dat in drie minuten drieënzeventig Bijbelteksten kon opzeggen. "Toen dacht ik: hoeveel zou ik er kunnen noemen?" In elk geval niet zo veel!

Maar het meisje had er een reden voor. "Zij had zo'n honger naar Gods Woord. Tegelijk wist ze ook: misschien heb ik straks geen Bijbel meer beschikbaar. Waar haal ik dan mijn voeding vandaan? Waar vind ik dan hoop en houvast? Dat heeft mij geïnspireerd om zelf ook Bijbelteksten uit mijn hoofd te leren. Omdat ik het mooi vind om Gods waarheid in mijn hart en gedachten te planten. Dan komen die woorden op allerlei momenten weer naar boven en geven ze houvast."

Een ondergrondse Bijbelschool

In India bezocht ze een Bijbelschool die officieel werkt als een centrum voor levensvaardigheden. Jongeren leren er naaien, koken of werken met computers. "Maar achter die activiteiten zit eigenlijk een Bijbelschool. Jongeren krijgen er discipelschapsonderwijs en volgen een jaar lang intensieve training in geloof en leiderschap."

Ze mochten mensen interviewen, samen eten, zingen en dorpen bezoeken. "Van tevoren dacht ik dat wij daarheen gingen om hen te bemoedigen. Maar uiteindelijk werd ik zelf misschien nog wel meer bemoedigd door hun verhalen."

Eerlijk zijn is genoeg

Wat zeg je tegen iemand die zoveel meer heeft meegemaakt dan jij? Erika worstelt daar eerlijk mee. "Als je die verhalen hoort, denk je soms: wat kan ik hier nog aan toevoegen? Hoe kan ik iemand bemoedigen als ik zelf niet weet hoe het is om dit allemaal mee te maken?"

Maar ze ontdekte dat aanwezig zijn al genoeg kan zijn. "Soms zeg ik dat ook gewoon eerlijk. Maar vaak blijkt dat het al genoeg is om er te zijn. Om te luisteren naar hun verhaal. Om samen te zingen of samen te bidden. Eerlijkheid is dan belangrijker dan de perfecte woorden."

Wil je vervolgde christenen in China steunen? Geef vandaag via sdok.nl.