Frans Korpershoek over zijn leven na Sela

Een groeiende spanning op het podium

Frans stond jarenlang met passie op het podium. Toch begon er iets te wringen. Zijn geloofsbeleving veranderde en hij merkte dat wat hij zong niet altijd meer klopte met wat hij zelf voelde. “Ik wilde in lijn met mezelf leven. Ik wilde dat alles wat ik zei klopte met wat ik voelde, en dat was op een gegeven moment niet meer zo.”

Die onrust werd langzaam groter: “Ik voelde af en toe: klopt het nog dat ik op dit podium sta en dat de mensen die voor mij zitten in de zaal en zo enthousiast zijn over wat ik doe? Ervaren we hetzelfde als we deze liederen zingen?”

Opgroeien met overtuigingen

Al van jongs af aan was Frans te vinden in de kerk. Hij volgde leiders, nam overtuigingen over en probeerde te leven zoals hij dacht dat het hoorde. “Door niet per se zelf heel hard na te denken of te voelen, maar gewoon te doen wat een ouder iemand, een wijze iemand, een persoon tegen wie je opkijkt, zegt. Want als zij iets zeggen, dan zal dat wel het beste zijn, en daar kan ik me helemaal in vastbijten."

"Een heel concreet voorbeeld is mijn gevoelens voor mannen, die ik in mijn jeugd al ontdekte", vertelt Frans. "Ik hield me vast aan de theorie van iemand anders. Want als ik echt zou voelen wat ik voelde, dan was dat gevoel heel reëel. Dat wilde ik niet toestaan. Het was veel veiliger om te denken: die persoon zegt dat dit niet de last is die ik hoef te dragen, want God wil het voor mij dragen. Dan geloof ik dat. Het gaf houvast."

Een zwarte periode

Zijn vertrek bij Sela viel samen met een crisis in zijn huwelijk. Binnen korte tijd veranderde alles in zijn leven. “De eerste week van 2023 begreep ik dat mijn ex en ik in een crisis terechtkwamen. En de week daarna was mijn laatste concert. Mijn afscheid werd eigenlijk oversneeuwd door emotionele ballast waarvan ik niet wist hóé groot die nog zou worden.”

Het was een hele zware periode: “Ik heb wekenlang mezelf in slaap gehuild omdat ik gewoon niet kon bevatten wat er allemaal gebeurde. En ik wist echt niet meer wie ik was en hoe God dit toe kon staan. Niet dat ik boos was, maar wel intens verdrietig. Ik gun dit niemand. En ik weet dat er ergere dingen zijn, maar dit was voor mij de zwartste tijd van mijn leven.”

Zoeken naar eerlijkheid

In die zwarte periode, luisterde Frans veel naar het nummer 'U maakt alles nieuw' van ELINE. Hij luisterde het eindeloos, in de hoop dat hij dat ook waarheid zou zien worden in zijn eigen leven: "En ergens verkrampte ik, want ik dacht: God, U gaat dit toch nieuw maken? Maar het gebeurde niet zoals ik had verwacht. Het was een diepe put. En ik wilde niet nóg dieper zakken."

Na deze intense periode begon Frans bewust op zoek te gaan naar eerlijkheid. Hij begon aan een zoektoch naar wie hij is: “Ik had het idee dat God me toestemming gaf om mijn nieuwsgierigheid achterna te gaan.” Die zoektocht bracht hem op plekken waar hij nog nooit was geweest. “En ook daar vond ik God. En het idee werd steeds sterker dat God overal te vinden is voor wie Hem wil vinden.”

Omgaan met kritiek en nieuwe verbinding

Van kleins af aan was Frans heel bang voor oordeel. In zijn zoektocht ervaart hij geen oordeel van God. Maar wel vanuit mensen: “Helaas sturen veel mensen berichten met goede intentie maar met een naar resultaat, waardoor je je veroordeeld voelt of schuldig. Het is lastig je te scharen onder een groep mensen als die groep mensen zich tegen je keert."

Frans merkte dat sommige berichten hem een allergie geven voor bepaald christelijk gedrag: "Det maakt het moeilijk om mezelf christen te noemen, omdat ik niet zo'n persoon wil zijn die met stenen gooit. Ik sta open voor eerlijke gesprekken, voor verbinding, maar ik ben geen dartbord."

Een veranderd geloof

Ondanks alles bleef Frans zoeken naar God. Zo ontdekte hij dat Bijbelverhalen over mensen die struikelen en zoeken ineens veel dichterbij kwamen: “Die verhalen kloppen meer met de realiteit van de afgelopen drie jaar dan met de theorie die ik vroeger leefde.” 

Als hij terugkijkt op de afgelopen jaren, zegt Frans dat hij God niet kwijt is geraakt. Integendeel. Zijn beeld van God werd juist groter en vrijer. “Ik heb het idee dat God alleen maar groter is geworden en onbegrijpelijker dan ik kende. Maar het voelt heel vertrouwd.”

Wil je meer horen over hoe Frans terugkijkt op zijn periode bij Sela en hoe hij zijn leven nu invult? Luister dan het hele gesprek hieronder terug!