
Artikelen / Groot Nieuws Radio helpt
Jessica Schottert zag hoe moeders bevallen in Tanzania: “Je hoeft niets klaar te zetten, want er is niets”
13 maart 2026In Nederland is kraamzorg heel vanzelfsprekend. Tijdens een zwangerschap zijn er controles, cursussen en begeleiding. Na de bevalling staat er vaak een kraamverzorgende klaar die helpt met de eerste dagen met je baby. Maar in andere delen van de wereld ziet het begin van een nieuw leven er totaal anders uit.
Jessica Schottert van werkt al jarenlang in de kraamzorg en kent de Nederlandse situatie goed. Onlangs reisde ze naar Tanzania om daar een moeder- en babyproject van Compassion te bezoeken. Wat ze daar zag, maakte veel indruk op haar.
Wanneer er bijna niets is
Tijdens haar bezoek merkte Jessica meteen hoe groot het verschil is met Nederland. Waar hier vaak een overvloed aan babyspullen klaarstaat, is er daar bijna niets: “Ik zag vooral dat er daar echt heel weinig is. Waar wij in Nederland alles voor elkaar hebben, babyspullen, echt over the top, zoveel als je maar kunt bedenken, is daar bijna niets.”
Dat contrast werd voor haar pijnlijk duidelijk in de huizen die ze bezocht. “Er was eigenlijk niks. Er staat een bed en dat is het. Stel je voor: je bent zwanger. Wat ga je klaarzetten voor je baby? Je hoeft niks klaar te maken, want er is niks.”
Bevallen in je eentje
Wat haar misschien nog wel het meest raakte, waren de verhalen van moeders over hun bevalling. Jessica bezocht een moeder en babyproject en sprak daar met verschillende vrouwen: “Ik ben bij een moeder babyproject geweest en heb daar met moeders gesproken. Mijn vraag was: hoe werkt dat dan bij een bevalling?
Ze vertelden haar dat ze met een tuktuk naar het ziekenhuis gaan en daar helemaal alleen bevallen. Zonder partner, zonder iemand die bij hen blijft: “Dat brak mijn hart. Wat een eenzaamheid en tegelijk wat een enorme kracht. Ze doen het wel.”
Kracht en hoop
Na de bevalling begint het leven met een baby vaak meteen in volledige zelfstandigheid. “Hier kun je allerlei cursussen volgen, je hebt eindeloze opties. Daar doe je het gewoon. En vervolgens kom je thuis en dan is er ook niets.”
Toch zag Jessica niet alleen verdriet of machteloosheid. Wat haar misschien nog wel het meest bijbleef, was de kracht van de vrouwen die ze ontmoette: “In hun ogen zag ik vooral hoop. Ze hadden hun baby op hun rug gebonden en in die blik zat leven, kracht, verlangen En ik weet hoe het anders kan. Dus mijn gunfactor naar hen is groot: dat er voor hen meer mag zijn dan niets. Iets, al is het maar een beetje.”
Een klein gebaar kan veel betekenen
Volgens Jessica kan zelfs een kleine bijdrage al verschil maken voor deze moeders en hun baby’s. Want wat hier weinig lijkt, kan daar enorme impact hebben: “Dat heb ik ook gedacht hoor. Maar je maakt echt verschil. Als jij denkt dat je hier niet zoveel hebt, dan nog heb je eigenlijk alles. En dat kleine beetje dat jij kunt missen, betekent daar ontzettend veel. Ik gun het die vrouwen. Ze verdienen het zo."





