Rob Favier over rust, hoop en wat nu al het hoogtepunt van 2026 is

Even rustig aan in januari

Na weken van volle zalen en lange dagen koos Rob er bewust voor om januari rustiger te maken. “Even een rustige maand om lekker bij te komen,” vertelt hij. Die rust betekent niet niks doen, maar wel dat hij andere prioriteiten stelt. Dat betekent vooral: meer aandacht voor zijn vrouw.

“Ik zeg tegenwoordig tegen al mijn vrienden dat ik een vrouw aan het leren kennen ben die beweert dat ze al 47 jaar met me getrouwd is. Nee hoor, maar ik neem wel echt de tijd voor kleine dingen: elke dag een stuk wandelen en wat uitjes samen. Ik was de laatste maanden echt niet gezellig, dus ik heb gezegd: ik maak het goed in januari. En dat ben ik ook echt aan het doen."

Terugkijken op de oudejaarsconference

Eind december stond Rob vier avonden op het podium met zijn oudejaarsconference. Het was intensief, maar ook bijzonder. “Het is totaal anders dan een gewone voorstelling,” zegt hij. Drie van de vier avonden waren uitverkocht. “Dan mag je toch niet klagen?”

Wat hij zelf meeneemt uit zulke avonden is meer dan het applaus. “Ik hou ontzettend van plezier maken met elkaar. Maar ik vind het ook heel mooi om mensen, zeker in deze tijd, een hart onder de riem te steken.” Juist nu, benadrukt hij, is dat nodig. “Het kan wel. Het kan echt anders in de wereld.”

Een noodpakket tegen angst

Het thema van de conference was Ik ben een noodpakket. Een idee dat ontstond vanuit een bezoek aan de studio van Groot Nieuws Radio. Ter ere van zijn duizendste overdenking op de zender, gaven wij Rob een mooi cadeau. “Ik kreeg van jullie een echt noodpakket,” vertelt Rob. “Toen dacht ik: daar ga ik iets mee doen.” Dat werd een rode draad door het hele programma.

Daarbij keek hij ook naar zichzelf. “Het noodpakket dat tussen mijn oren zat, was een verkeerd noodpakket.” Wat daarin zat? “Angst, boosheid, frustratie en wantrouwen.” Juist die herkenning wilde hij benoemen. “Er zijn veel mensen die angst ervaren,” zegt Rob. Het thema gaf ruimte om dat serieus te nemen én er iets tegenover te zetten.

Bidden als vast ritme

Het gesprek met Rob valt in de Week van Gebed. Voor Rob is bidden inmiddels echt een vast onderdeel van zijn leven. “Ik begin de dag altijd met een moment van gesprek met de Grote Opdrachtgever, zodra ik achter mijn bureau ga zitten,” vertelt hij.

Daarnaast heeft hij een vast moment om te bidden met een goede vriend. “Met mijn beste vriend kom ik eens in de veertien dagen samen.” Dat staat bewust in de agenda. “We praten bij, noemen gebedspunten en bidden voor elkaar.” Dat begon tijdens de veertigdagentijd. “Ik hoorde bij jullie het idee: zoek een gebedsmaatje. Mijn vrouw zei: dan moet je het zelf ook doen.” Hij glimlacht. “Dat bleek een schot in de roos.”

Het mooiste project van het jaar

Aan het eind van het gesprek komt Rob terug op het lied Als je niet meer. Voor hem is het één van de bijzonderste projecten waar hij ooit aan werkte. Het lied is verbonden aan Kees, een man die volledig verlamd is, maar helder van geest. “Zijn hoofd functioneert volledig,” legt Rob uit. “Hij bedient de computer met zijn ogen.”

Kees schreef zelf het script voor een voorstelling. “Over een alinea waar jij en ik vijf minuten over doen, doet hij anderhalf uur.” Rob ging met hem het avontuur aan. “Het was zó mooi geworden.” De voorstelling zat vol humor en vertrouwen. “Zijn vertrouwen op God is echt geweldig.” Het lied werd het slotlied van de oudejaarsconference. Rob zegt daar eerlijk over: “Ik ga een oudejaarsconference doen, maar ik denk dat het hoogtepunt van dit jaar al geweest is.”