
De geloofsreis van Wilma Veen: "Ik bén niet alleen, want Hij is altijd bij mij"
3 maart 2026Wilma Veen leeft dicht bij Jezus. Dat zie je in haar kunst. Dat hoor je in haar woorden. En dat voel je als ze vertelt over haar leven. Bij Thijs en Jorieke deelt ze haar geloofsreis. Een reis vol wonderen, maar ook vol pijn. Zo maakte ze een heftig auto-ongeluk, meerdere hartstilstanden en een harttransplantatie mee. Dwars door alles heen bleef één ding overeind: haar diepe vertrouwen dat God dichtbij is en haar nooit loslaat. En dat wil ze doorgeven aan anderen.
Nooit alleen
Zolang ze zich kan herinneren, hield Wilma al heel veel van God. Als klein meisje zag ze Hem zoals Hij stond afgebeeld op de kinderbijbel waar haar moeder uit voorlas: “Een prachtige schets van een herder die een schaap droeg. En ik dacht: zo is Hij zorgzaam en trouw voor mij, waar ik ook ga. Ik moest al heel jong veel zelf doen. En dan kan ik me herinneren dat ik altijd dacht: maar ik bén niet alleen, want Hij is altijd bij mij.”
Wilma groeide op met een gehandicapte zus. Dat heeft haar enorm gevormd: “Ik heb het eigenlijk alleen maar gezien als iets kostbaars. Daardoor ben ik in al mijn vezels groot geworden met het gegeven dat geluk, vrede en levensbestemming niet gelegen zijn in of je lijf alles perfect doet. Of dat de omstandigheden in je leven volgens de normen zeer waardevol zijn."
Een liefdevolle moeder
Haar moeder speelde een grote rol in het geloofsleven van Wilma. Bij haar voelde ze een oprechte en gevende liefde, die ze nu koppelt aan de liefde van God: “Als je als kind zoveel liefde hebt gevoeld, en mijn vader was ook heel lief, dan is de weg naar God misschien ook makkelijker. Ik denk dat dat helpt.”
Maar ook met een hele andere opvoeding, kun je die liefde ervaren: “Als je je hart opent voor Gods liefde, dan gaat Hij je ook helpen. Ook als je geen moeder hebt gehad die liefde gaf. Gods liefde is zo sterk dat het niet afhankelijk is van onze vaders en moeders. Ik ben ervan overtuigd dat er voor God geen enkele barrière is die wij eerst weg moeten harken. Hij gaat er gewoon doorheen."
De kracht van bemoedigen
Wie Wilma kent, weet dat ze heel graag anderen bemoedigt. Waarom? "In bemoediging zit alles! We hebben zoveel innerlijke overtuigingen: ik kan het niet, ik ben niet goed genoeg. Het lijkt een rode draad in ons leven. Dan hebben we elkaar nodig om te zeggen: zet een eerste stap. Blijf niet hangen in je beperking en staar niet alleen naar de omstandigheden. Soms moet je tot de conclusie komen: dit is moeilijk voor mij en dat mag. Dan mag je heel hard huilen, en een enorme knuffel krijgen. Maar daarna mag je ook kijken welke stappen je kunt zetten?"
Volgens Wilma hoeven we niet allemaal als een blij ei door het leven te gaan: “Dat is niet onze roeping. Onze roeping is dat we de diepe vreugde en liefde van God ontvangen in ons hart, omdat Hij ons dat gunt. Hij heeft ons gemaakt naar Zijn beeld. Hij is de bron van vreugde, blijdschap en liefde. Hij is niet de bron van depressie. Hij gunt dat niemand.”
Een nieuw hart
Dat het leven niet altijd makkelijk is, weet Wilma als geen ander. Ze maakte een heftig auto-ongeluk mee en later kreeg ze meerdere keren een hartstilstand. Een jaar geleden onderging ze een harttransplantatie: "We zingen zo vaak: hier is mijn hart. Maar als je echt hoort dat ze je hart eruit gaan halen en je uren zonder hart op de operatietafel ligt, dan is het concreet. Ik lag op mijn knieën: hier is mijn hart, letterlijk."
Nu we richting Pasen gaan, raakt het Wilma weer: "Dit is wat Jezus deed: Hij gaf Zijn hart. Hij wist dat Zijn hart zou worden stilgezet. Dat is de hoogste vorm van liefde. Ik heb op een menselijke manier gezegd: ik geef me over, haal mijn hart er maar uit. Iedereen met een transplantatie komt op zo’n punt, denk ik. Je staat met je rug tegen de muur. Maar als je gelovig bent, ben je niet alleen. God is bij je. Dat maakt een mega groot verschil."
Aanvaarden en vertrouwen
Wat Wilma vooral heeft geholpen is aanvaarden. Dat betekent niet passief zijn: "Niet achterover hangen en zeggen: nou, dat heb ik weer. Nee, aanvaarden is: dit is wat het is, hier heb ik het mee te doen. En in dit alles weet ik dat God mij vreugde kan geven, blijdschap kan geven en heling van binnen. Dat er een diepe stroom van vertrouwen kan komen. Dat heb ik echt ondervonden."
Door alles heen ging Wilma op een andere manier naar God kijken: "Ik heb geleerd dat Zijn liefde intens en betrokken is. Dat Hij voortdurend spreekt: Ik ben er. Je bent goed genoeg. Kijk niet naar je omstandigheden, kijk naar Mij."




